صلى اللّه عليه مرارت غربت و مفارقت اهل و عشيرت چشيد و از حرم خداى تعالى مهاجرت كرد و از مسقط راس و وطن اصلى باضطرار نه به اختيار دور شد . و چون به مدينه بود روى به جهت مكه كرد و گفت : من دانم كه تو دوسترين بقعههائى به خداى عز و جل . و اگر نه آن بودى كه قوم تو مرا ازينجا بيرون كردند ، من بيرون نيامدمى . پس خداى تعالى اين آيت بفرستاد كه :
إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ .
گفتند يوسف را در چاه انداختند ، رسول عليه السلام در غار محبوس شد از خوف دشمنان و السلام .