مذهب روا نيست . همچنين ، اهل سنّت از پذيرش احاديثى كه شيعيان براى اثبات مطلوبشان به كار مىبرند ، چارهاى ندارند ؛ چرا كه دانشمندان سنّى خود اين احاديث را در آثار مورد اعتمادشان آوردهاند ؛ احاديثى همچون : حديث طير ، حديث ولايت ، حديث مدينة العلم ، حديث تشبيه و مانند اينها . از اينجا روشن مىشود كسانى از قبيل : دهلوى و كابلى و ابن حجر مكّى و ابن تيميّه و امثال اينان كه اين گونه احاديث را نمىپذيرند و رد مىكنند ، بى هيچ مجوّزى ، با قوانين بحث و مناظره ناسازگارى مىكنند و اين جز به سبب تعصّب شديد و سرسختى دشمنانه نيست . پناه بر خدا از اين خويهاى ناپسند !
اشكال و پاسخ - 5 ( دعوى صدور وظايف پيامبران از شيخين و ناروايى آن )
يادآورى سخن دهلوى : « از اين رو ، از شيخين كارهايى سر زده است كه از پيامبران سر مىزند ؛ مانند : جهاد با كافران و . . . . »
اگر مقصود دهلوى جهاد آن دو تن در زمان حيات پيامبر صلى الله عليه و آله است ، حقيقت آن است كه آنچه از اينان سر زده ، جز گريز شرمآور از ميدان جنگ نبوده و اين بر كسى كه از اخبار جنگهاى خيبر و حنين و احد آگاه باشد ، روشن است و اينها امورى است مشهور كه نيازى به بيانش نيست .
و اگر مقصودش كشور گشايىهايى است كه در عصر آن دو رخ داد ( با چشمپوشى از اينكه در زمان خليفهء سوم ، فتحى رخ نداد و پس از دو خليفهء نخست ، كشورگشايىها مربوط به عصر معاويه است ، آنچه دهلوى مدّعى ثبوتش براى شيخين است ، براى عثمان و معاويه و حتّى يزيد بن معاويه و سلاطين پس از او ، اثبات مىشود ؛ چرا كه در زمان آنها نيز كشورگشايى انجام شده است . ) مىگوييم : مجرّد كشورگشايى ، دعوى دهلوى را اثبات نمىكند . زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است :
إنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفاجِرِ .
به راستى ، خدا اين دين را با مرد تبهكار يارى مىرساند .