دهلوى مىگويد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده است : « هر كه را ديدن فروتنى عيسى بن مريم شاد مىكند ، ابوذرّ را بنگرد . » در استيعاب اين گونه آمده است . و همين حديث را « ترمذى » با الفاظى ديگر روايت كرده است : « آسمان بر كسى سايه نيفكنده و زمين احدى را در بر نگرفته است كه از ابوذرّ ، شبيه عيسى بن مريم ، راستگوتر باشد . » مقصود ، شباهت در زهد است . »
اوّلًا
: اين حديث در روايات شيعه نيامده است ؛ بنابراين ، شايستهء آن نيست كه با حديث تشبيه - كه شيعه و سنّى ، هر دو ، روايت كردهاند - هماوردى كند .
ثانياً
: نويسندهء استيعاب حديث ولايت را با سندى صحيح ، نقل مىكند ؛ ليكن دهلوى به نقل او گوشهء چشمى هم ندارد و به پيروى از برخى متعصّبان ، بطلانش را ادّعا مىكند . حال چگونه در اينجا به روايت او اعتماد مىكند ؟ ! همچنين ، صاحب استيعاب در « بهجة المجالس » حديث طير را روايت كرده ؛ ولى دهلوى به روايت او اعتنايى نكرده است .
ثالثاً
: ترمذى از راويان حديث ولايت و حديث طير است . چگونه است كه دهلوى به روايت اين دو حديث توسّط ترمذى ، ارجى نمىنهد ؛ ليكن به روايت آن دو حديث توسّط وى ، اعتماد مىكند ؟
رابعاً
: شك نيست كه عثمان ، با آنكه از جانب اهل سنّت به نرمى و مهربانى و نازكدلى ستوده شده ، به ابوذرّ - بر خلاف احاديثى كه در ستايش او آمده ( آن گونه كه در « كنز العمّال » و كتابهايى ديگر نقل شده است ) - ستم و با او بد رفتارى كرد و به ربذه تبعيدش نمود . با اين همه ، سنّيان در حقّ عثمان چه مىتوانند گفت و چگونه اين افعالش را درست جلوه خواهند داد ؟