اين گفتار ابن تيميّه است در پاسخ به حديث « تو نسبت به من جايگاه هارون را نسبت به موسى دارى » و به روشنى ، نشان دهندهء درستى سخن پيشين ماست . پس اگر اين حديثْ صحيح هم باشد ، سزاوار هماوردى با حديث تشبيه نخواهد بود .
سخنان ابن تيميّه دروغى را در بر دارد كه بر خواننده پوشيده نيست و آن اينكه او اين حديث را به صحيحين نسبت داده است ؛ حال آنكه اثرى از آن در اين دو كتاب نيست . گويا هدف از اين نسبت دروغين ، برابر ساختن اين حديث و حديث منزلت بوده كه در صحيحين آمده است . حقيقت آن است كه اگر برابرى اين حديث با حديث منزلت پذيرفته شود ، باز هم شايستهء هماوردى با حديث منزلت نخواهد بود . زيرا ما ( در مجلّد حديث منزلت ) ثابت كرديم كه اين حديث شريف ، عموم منزلتهاى هارونى را در بر مىگيرد ؛ امّا اين حديث جز همانندى در سختى و نرمى ، چيز ديگرى را نمىرساند و ابن تيميّه خود بدين اعتراف كرده است .
اشكال و پاسخ - 5
دهلوى مىنويسد : « از ابوموسى اشعرى نقل شده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود : « اى ابوموسى ، تو را مزمارى از مزامير آل داوود دادهاند . » اين حديث را بخارى و مسلم روايت كردهاند . »
شك نيست كه عمر بن خطّاب حديث ابوموسى اشعرى را در مسئلهء استيذان - كه مربوط به يكى از مستحبّات شرعى است - نپذيرفت . اين را بخارى ، به صراحت ، در صحيحش آورده است . پس شيعه چگونه مىتواند حديث او را كه در بر دارندهء فضيلتى براى شخص اوست ، بپذيرد ؟ علاوه بر اين ، اينكه وى مزمارى از مزامير داوود را داشته باشد ، با حديث تشبيه معارض نيست . آيا صداى نيكو مانند دانش و بردبارى و تقوا در شمار اوصاف كمال است ؟ !