دهلوى خود نيز اين سخن را در كتاب « بستان المحدّثين » در شرح حال خطيب بغدادى آورده است .
آيا خردپذير است كه خطيب براى نگرش در احاديثى كه خطيبان و واعظان و ديگر دانشمندان روزگار او و محدّثان معاصرش ، بر وى عرضه مىكردند تا احاديث ساختگى و مطالب ناروا را براى مردمان بازگو نكنند ، فرصت داشته باشد ؛ ليكن آثار خود را كه در بر دارندهء احاديث ساختگى و دروغين بوده ، بدون جدا كردن احاديث صحيح و معتبر ، وا نهد و مصداق « آيا مردمان را به نيكى فرمان مىدهيد و خود را فراموش مىكنيد ؟ ! » « 1 » و « نزد خدا سخت ناپسند است كه چيزى را بگوييد و انجام ندهيد . » « 2 » بشود ؟ !
اشكال و پاسخ - 9
ديدگاه دهلوى دربارهء آثار ابن جوزى ، سخاوى و سيوطى
يادآورى سخن دهلوى : « سپس بعد از ايشان ( ديلمى و خطيب و ابن عساكر ) كسانى آمدند و احاديث ساختگى را از ديگر احاديث جدا كردند ؛ مانند : ابن جوزى در « الموضوعات » و سخاوى - كه احاديث حسن را در « المقاصد الحسنة » گرد آورد - و سيوطى در تفسير « الدرّ المنثور » . »
اين سخن كه آنان « احاديث ساختگى را از ديگر احاديث جدا كردند » به زيان دهلوى است و سودى برايش ندارد ! چرا كه اين دانشمندان پسينى بسان پيشينيانشان ، احاديث پرشمارى را كه مؤيّد شيعه است و نظر ايشان را اثبات مىكند ، نقل كردهاند .
حافظ سخاوى در كتاب « المقاصد الحسنة في الأحاديث المشتهرة على
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) / 44 .
( 2 ) . صفّ ( 61 ) / 3 .