اين حديث را م لّا ى اربلى ، در سيرهاش ( وسيلة المتعبّدين ) آورده است . « 1 »
يادكردى از كتاب « ذخائر العقبى »
محبّالدين طبرى در خطبهء اين كتاب مىنويسد :
« پس از ستايش خداى يكتا ؛ هر آينه ، خداى متعال محمّد را بر تمام آفريدگانش برترى بخشيد و او را به سبب نعمتهايى كه از فضل آشكار خود بهرهمندش ساخت ، ويژه گردانيد و بالاترين جايگاهى را كه كسى از حيث داشتن خويشاوندان نسبى و سببى ، بدان پر كشيده است ، به دو بخشيد و مرتبت كسانى را كه يار و همنشينش شدند ، رفيع ساخت و دوستى با خويشاوندان وى را بر تمامى مردمان واجب گرداند و مهرورزى با همهء اهل بيت بزرگ و دودمان او را بر همگان فرض ساخت .
از اين روى ، به خاطرم رسيد احاديثى را كه در مناقب ايشان نقل شده ، گردآورم و آنچه را دربارهء جايگاه شريف و مرتبت والاى آنان ، روايت شده است ، بنمايم و مفاخر گرانمايهشان را بجويم و فضائل درخشان و گستردهشان را تدوين كنم . چرا چنين نكنم ؟ ! در حالى كه ايشان هالهء ماه هستى و دايرهء نورانى خورشيد انسانها و اغصان درخت پر برگ و بار شرف و شاخههاى ريشهء انوار نبوىاند و خدا همان گونه كه ما را از نادانى نسبت به مرتبت والايشان نجات بخشيده ، از بركت رخشنده و نمايانشان بر ما ارزانى كرده است و بدانسان كه به احسان خود ، دلهاى ما را غرق مهرشان ساخته ، به حرمت آنان ، گناهان ما را در درياى آمرزش خويش فروبرده است و همانطور كه بر آورده شدن آرزوهايمان را به توسّل ما بديشان به درگاه خود ، آويخته ، فرجام ما را به سبب آبرويشان نزد خويش ، نيكو قرار داده است .
[ پس بدين كار دست يازيدم و كتابى نوشتم و ] آن را « ذخائر العقبى في مناقب
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبى فى مناقب ذوى القربى / 93 .