محبّ طبرى است كه ستايش همارهاش نامش را زنده نگاه مىدارد . مدفنش پاكيزه باد ! كتاب ديگر « استجلاء ارتقاء الغرف بحبّ أقرباء الرسول ذوي الشرف » اثر حافظ عصر خود ، سخاوى است . خدا مزارش را نورانى كند و روح او را در قصرهاى بهشت جاى دهد ! كتاب ديگر ، « حسن السريرة في حسن السيرة » ، نوشتهء استاد و تكيهگاهمان ، سيبويه زمان خود ، يكتاى وقت خويش ، محقّق عصر و يگانهء روزگار ، چكيدهء صاحبان فخر ، همو كه - بدان سبب كه خداوند او را از كمالات ستوده و عطاياى بزرگ بهرهمند ساخته است - از ذكر طولانى القاب و صفات بىنياز است ، مولانا ، امام ، ع لّا مه ، عبدالقادر بن محمّد طبرى حسينى ، خطيب و پيشنماز مسجد الحرام است ؛ كسى كه همواره به وجودش ، مشكلات بر طرف مىشد و هميشه دانشهاى نيكو با گوهرهاى گردنبند علم او ، آراسته مىشد . »
دهلوى نيز « ذخائر العقبى » را در شمار كتابهايى كه اهل تسنّن دربارهء فضائل و مناقب اهل بيت عليهم السلام نوشتهاند ، آورده است .
شرح حال محبّالدين طبرى
1 . ذهبى
: امام ، محدّث ، مفتى و فقيه حرم ، فقه آموخت و تدريس كرد و در دانش به كمال رسيد و كتابها نوشت . وى شيخ شافعيان و محدّث حجاز و پيشوايى صالح و زاهدى بزرگ مرتبت بود . « 1 »
2 . ذهبى
: وى پيشوا ، حافظ ، مفتى ، شيخ مكّهء شريف ، دانشمندى عامل و بلند قدر و با آثار نبوّت ، آشنا بود . هر كه در فتاواى او بنگرد ، جايگاهش را در فقه و دانش در خواهد يافت . تاريخ درگذشتش ماه رمضان ( و بنابر نظر برخى ، جمادى الاخرى ) سال 694 است . « 2 »
3 . ذهبى
: ( در گزارش وقايع سال 694 ) : حافظ ابوالعبّاس ، محبّالدين ، احمد بن
هامش
( 1 ) . تذكرة الحفّاظ 4 / 1475 .
( 2 ) . المعجم المختصّ / 22 .