گفته است هر حديثى را كه در كتابهاى گوناگون دربارهء عشرهء مبشَّره « 1 » روايت شده ، با حذف اسناد آنها و ذكر مأخذ ، يك جا در كتابى گرد آورده و الفاظ مشكل آنها را شرح داده است . نيز مقدمّهاى دربارهء نامها و كنيهها نوشته است . وى در آغاز ، احاديثى را مىآورد كه نام همهء آنان را در بر دارد . سپس به نقل احاديث ويژهء چهار خليفهء نخست مىپردازد و پس از آن ، به ديگران - به ترتيبى كه نامشان در حديث عشرهء مبشّره آمده است - مىرسد و ويژگيهاى هر يك را ياد مىكند و تمام اينها را در دو گروه جاى مىدهد : نخست : مناقب چندگانه ؛ دوم : مناقب يكتا . شيخ زينالدين ، احمد شمّاع حلبى ، درگذشته به سال 936 ، كتاب « الدرّ الملتقط » خويش را از « الرياض النظرة » گلچين كرده است . « 2 »
اين كتاب همچنين ، از منابع دياربكرى در « تاريخ الخميس في أحوال النفس و النفيس » است .
دهلوى نيز كتاب مذكور را در شمار كتابهايى كه اهل سنّت در موضوع مناقب و فضائل فراهم آوردهاند ، ياد مىكند و به يكى از احاديثى كه طبرى در آن نقل كرده است ، در مىآويزد تا خشنودى حضرت زهراى صدّيقه عليها السلام را از ابوبكر بن ابىقحافه ، نشان دهد ؛ ليكن اين بر خلاف حديث صحيحى است كه در صحيح بخارى و كتابهاى ديگر آمده است و نشان مىدهد كه آن حضرت در حال خشم و نارضايتى از ابوبكر ، چشم از جهان فروبست .
پدر دهلوى هم در كتاب « إزالة الخفاء في سيرة الخلفاء » به احاديثى كه طبرى در مناقب ابوبكر و عمر در اين كتاب نقل كرده ، چنگ در زده است .
حافظ محبّ طبرى در ديباچهء كتابش مىنويسد :
هامش
( 1 ) . ده تن از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله كه به باور اهل تسنّن ، حضرتش همگى را به بهشتى بودن ، مژده داد . نام اين ده نفر بنابر نقل احمد بن حنبل چنين است : 1 . ابوبكر ؛ 2 . عمر ؛ 3 . عثمان ؛ 4 . اميرالمؤمنين عليه السلام ؛ 5 . طلحه ؛ 6 . زبير ؛ 7 . عبدالرحمن بن عوف ؛ 8 . ابوعبيدهء جرّاح ؛ 9 . سعدبن ابىوقّاص ؛ 10 . سعيد بن زيد . ( فضائل الصحابه / 28 - 29 ) ( مترجم )
( 2 ) . كشف الظنون 1 / 937 .