قرار گرفت و پس از سى سالگى ، كار نوشتن كتاب را آغاز نمود .
شاگرد اسنوى ، سراج الدين بن ملقّن ، در « طبقات الفقهاء » استادش را اين گونه مىستايد : شيخ و مفتى و نويسنده و مدرّس شافعيان و صاحب علومى چون : اصول و فقه و ادبيّات عرب و . . . .
حافظ ولىالدين ، ابوزرعه ، در « وفيات » ش دربارهء اسنوى مىنويسد : وى به تمام دانشها پرداخت تا آنجا كه يگانهء عصر خويش و شيخ شافعيان زمان خود شد . او همچنين ، كتابهاى سودمند و مشهور فراوانى ، همچون « المهمّات » را نگاشت . پدرم دربارهء اين كتاب شعرى سروده است :
أبْدَتْ مُهِمَّاتُهُ إذْ ذاكَ رُتْبَتُهُ * إنَّ الْمُهِمَّاتِ فيها يُعْرَفُ الرَّجُلُ
كتاب « المهمّات » او آشكار و مشهور شد و اين ، به سبب رتبت والاى نويسندهء آن بود .
آرى ! اين كتاب مؤلّفش را به نيكى مىشناساند .
مردمان فراوانى از او دانش آموختند و بيشتر دانشمندان سرزمينهاى مصر از شاگردان وى هستند . اسنوى مردى نيكو چهره ، نرمخو ، نسبت به دانشجويان پرمهر ، نويسندهاى توانا و همواره در حال نگارش كتاب و آموختن دانش به ديگران بود . پدرم كتابى جداگانه در زندگىنامهء او فراهم آورده و در آن مكاشفهاى از او نقل كرده است . اسنوى در ماه جمادى الآخره سال 772 به مرگ ناگهانى ، از دنيا رفت و در نزديكى مقابر صوفيّه به خاك سپرده شد . كتابهاى مشهور وى عبارتاند از :
- جواهر البحرين في تناقض الخبرين ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 735 ؛
- التنقيح على التصحيح ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 737 ؛
- شرح « المنهاج » بيضاوى ( كه بهترين و سودمندترين شرحهاى آن است ) ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : اواخر سال 740 ؛
- الهداية في أوهام الكفاية ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 746 ؛
- المهمّات ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 760 ؛
- التمهيد ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 768 ؛
- طبقات الفقهاء ، تاريخ اتمام نگارش كتاب : سال 769 ؛