پود آن ترس از خداى رحمان است .
و همچنين اين اشعار را :
غَدا مَذْهَبُ النُّعْمانِ خَيْرَ الْمَذاهِبِ * كَذَا الْقَمَرِ الوَضَّاحِ خَيْرِ الْكَواكِبِ
تَفَقَّهَ في خَيْرِ الْقُرُونِ مَعَ التُّقَى * فَمَذْهَبُهُ لا شَكَّ خَيْرُ الْمَذاهِبِ
مذهب ابوحنيفه بهترين مذاهب گشت ، همانند ماه تابان كه بهترين ستارگان است . وى با رعايت تقوا در بهترين دوران ، به تفقّه پرداخت ؛ بنابراين ، بىگمان ، مذهب او بهترين مذاهب است .
خطيب خطيبان خوارزم ، صدرالائمّه ، أبوالمؤيّد ، موفّق بن احمد مكّى ، در مناقب ابوحنيفه - رضي اللَّه عنه - از هفتصد و سى تن از مشايخ مسلمانان كه در خاور و باختر سرزمينهاى گوناگون ، از وى حديث روايت كردهاند ، ياد مىكند . خدا از او خشنود باد .
گونهء ششم از مناقب و فضائل ابوحنيفه - كه وى در آنها يكتاست - شاگردى در نزد چهارهزار تن از پيشوايان بزرگ تابعانِ پيش از خود است . دليل اين مدّعا ، سخنى است كه گروهى از مشايخ مورد اطمينان از صدرنشين دانشيان ، ع لّا مه ، زبردستترين سخنور خوارزم ، صدر الائمّه ، ابوالمؤيّد ، موفّق بن احمد مكّى ، از ابوحفص ، عمر بن امام ابوالحسن على زمخشرى ، از پدرش - رحمه اللَّه - نقل كردهاند كه وى گفته است : ميان اصحاب پيشواى بزرگ ابوحنيفه و پيروان امام كبير شافعى - رضي اللَّه عنه - كشاكشى درگرفت و هر يك مقتداى خود را برتر مىشمرد .
گونهء هفتم از مناقب ابوحنيفه - كه وى در آنها نيز يگانه است - گردآمدن پيروانى براى اوست كه براى هيچ كس پس از وى ، چنين پيروانى فراهم نيامد . دليل اين سخن ، خبرى است كه مشايخ ثقه در كلامى بليغ و فصيح از صدر الائمّه ، ابوالمؤيّد ، موفّق بن احمد مكّى ، از امام ، ع لّا مه ، ركن الاسلام ، ابوالفضل عبدالرحمن بن اميرويه ، از قاضى القضات ابوبكر ، عتيق بن داوود يمانى ، در برترى مذهب ابوحنيفه - رضي اللَّه عنه - بر ديگر مذاهب نقل كردهاند : ابوحنيفه پيشواى پيشوايان ، چراغ امّت ، مردى پرتوان و پيشرو در گردآورى دانش شريعت است ؛ كسى كه