اينها سخنانى است كه دهلوى با اعتماد به ديلمى ، از او نقل مىكند تا فضيلت و منقبتى را براى عثمان اثبات نمايد . دهلوى در نقل اين داستان ، انبازى براى ديلمى جز ابن سمّان - كه شريك ديلمى در نقل رؤياى نخستين است - ياد نمىكند .
بنابراين ، ديلمى در نزد دهلوى مورد وثوق و اطمينان است و اين اطمينان و وثوق به پندار وى ، در نزد شيعه هم وجود دارد .
با اين همه و با اينكه حديث تشبيه از احاديث كتاب فردوسِ ديلمى است و گروه بزرگى از حافظان نامدار و دانشمندان سرشناس اهل سنّت در نقل آن با ديلمى همداستاناند ، چرا دهلوى حديث تشبيه را از احاديث اهل تسنّن بر نمىشمارد و وجود آن را در كتابهايشان ، هرچند به طريقى ضعيف ، نمىپذيرد ؟ !
همچنين چرا دهلوى از حديث ولايت رويگردان است در حالى كه ديلمى از روات آن است ؟ ! ديلمى حديث ولايت را به دو طريق نقل كرده و پيشوايان حديث اهل سنّت و صاحبان صحاح در نقل آن ، با وى همراهى مىكنند . [ شگفتتر آنكه ] حتّى شخص دهلوى و پدرش ولىاللَّه دهلوى نيز اين حديث را روايت كردهاند ! !
خداى - عزّ و جلّ - مىفرمايد : « نشانهاى از نشانههاى خدايشان به سوى آنان نيامد ، مگر آنكه از آن رويگردان بودند . » « 1 » بله ! دهلوى مدّعى بطلان اين حديث از ريشه است ! « به كژى و ناراستى ، ستيزه كردند تا بدان وسيله ، حقّ و راستى را پايمال كنند » « 2 » ؛ ليكن « چه كسى از خدا راستگوتر است ؟ » « 3 » آرى ! « اگر هر آيتى ببينند ، بدان ايمان نياورند ؛ و اگر راه رشد را ببينند آن را در پيش نگيرند ؛ و اگر راه كژى و گمراهى را ببينند ، آن را به عنوان راه برگزينند » « 4 » .
از همين روى ، سيف اللَّه ملتانى ، مروّج سخنان و پيرو انديشههاى دهلوى ، ناگزير شده است كه در پاسخ به استدلال شيعه بر اساس حديثى كه ديلمى روايت مىكند ، بگويد : انصاف آن است كه اعتراف كنيم احاديث كتاب فردوس ديلمى در
هامش
( 1 ) . انعام ( 6 ) / 4 .
( 2 ) . غافر ( 40 ) / 5 .
( 3 ) . نساء ( 4 ) / 122 .
( 4 ) . اعراف ( 7 ) / 146 .