روايت حديث و بالاترين درجهء فهم آن را در او گردآورد . حافظان از سراسر جهان [ براى كسب دانش ] به سوى او سفر مىكردند .
ابونعيم در ماه رجب سال 336 در اصفهان ، زاده شد . زاهد ، محمّد بن يوسف بنّاء ، از مشايخ صوفيّه ، از نياكان اوست . پدرش براى وى از گروهى از مشايخ ، اجازه خواست كه ابونعيم در كسب اجازه از ايشان ، در تمام عالم يكتاست . از شاميان ، خيثمة بن سليمان و از بغداديان ، جعفر خلدى و از مشايخ واسط ، عبداللَّه بن عمر بن شوذب و از اهل نيشابور ، اصمّ به ابونعيم اجازه دادهاند .
ابونعيم در سال 344 از عبداللَّه بن جعفر بن احمد بن فارس و قاضى ابومحمّد بن احمد عسّال و احمد بن سعيد سمسار و احمد بن محمّد قصّار و احمد بن بندار سعّار و عبداللَّه بن حسن بن بندار و طبرانى و ظهرانى و ابوالشيخ و جعابى ، حديث شنيد . وى در سال 356 سفرهاى خود را آغاز كرد و در بغداد ، از ابوعلى بن صوّاف و ابوبكر بن هيثم انبارى و ابوبحر برنهارى و عيسى بن محمّد طومارى و عبدالرحمن ، پدر مخلص و ابن خ لّا د نصيبى و حبيب قزّاز و گروه پرشمار ديگرى ؛ و در مكّه ، از ابوبكر آجرى و احمد بن ابراهيم كندى ؛ و در بصره ، از فاروق بن عبدالكريم خطابى و محمّد بن على بن مسلم عامرى و گروهى ديگر ؛ و در كوفه ، از ابوبكر ، عبداللَّه بن يحيى طليحى و ديگران ؛ و در نيشابور ، از ابواحمدِ حاكم و حسنك تميمى و اصحاب سراج و پسينيان او حديث شنيد .
كوسيار بن لبالبرود جبلى - كه سى و چند سال ، پيش از ابونعيم از دنيا رفت - و ابوسعد مالينى - كه هجده سال قبل از او مرد - و ابوبكر بن على ذكوانى - كه سيزده سال زودتر از ابونعيم از جهان رفت - و حافظ ابوبكر خطيب - كه از شاگردان ويژهء ابونعيم بود و براى فراگيرى دانش به سوى او كوچيد و اخبار پرشمارى را از او نقل كرد و با اين همه ، نامى از او در تاريخ بغداد نبرد ( البتّه لزوم يادكرد ابونعيم در تاريخ بغداد ، بر خطيب پوشيده نبود ؛ ليكن فراموشى از خويهاى آدمى است . نيز همين امر موجب غفلت حافظ ابوسعد بن سمعانى شد تا جايى كه در « الذيل » نامى از ابونعيم به ميان نياورده است ) - از وى حديث روايت كردهاند .
خلاصهء عبقات الانوار (حديث تشبيه) (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص١١٧