آنكه در كتاب ( علم ازلى حق ) آشكار است .
قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
109 كهف - بگو : اگر دريا براى نوشتن كلمات و مخلوقات پروردگارم مركب شود قبل از آنكه كلمات پروردگارم تمام شود دريا تمام مىشود گرچه به اندازه آن درياها كمك آورند .
وَ لَوْ أَنَّ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ يَمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ كَلِماتُ اللَّهِ
27 لقمان - البته اگر درختهاى زمين قلم مىشدند و درياى محيط ( اقيانوس ) مركب مىگرديدند و هفت درياى ديگر هم بدان اضافه مىگرديد كلمات خدا تمام نمىشد و خداى قدرتى دارد كه از قدرت وى هيچ چيز خارج نيست گرچه بزرگ باشد و پيش خدا مور و زنبور و طفل شيرخوار و عرش عظيم و ظريف و ضخيم و بزرگ و كوچك مساويند
وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ *
« 1 » او بر همه اشيا تواناست .
ما خَلْقُكُمْ وَ لا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ واحِدَةٍ
« 2 » و بعث همه شما به اندازه خلق و بعث يكى است .
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
: 82 يس / 36 دستور خدا وقتى چيزى را بخواهد كه موجود گردد اين است كه به او بگويد بشو پس انجام مىشود ( موجود مىشود )
70 - المبين :
يعنى آشكارى كه به آثار قدرت و آيات خود روشن است و ظهور تدبيرش در اشيا و پيدايى بيّنات او حكمت وى را ظاهر مىسازند .
71 - المقيت :
يعنى مقتدر و براى اين اسم شعرى از زبير بن عبد المطلب انشا شده است . « و
ذى ضغن كففت النّفس عنه * و كنت على مساءته مقيتا »
كينهورزى كه خود را از او باز گرفتم بر زيان رساندن به او قادر بودم و اين زبان قريش است و گفتند « مقيت » به معناى حفيظ و نگهدار است كه اشيا را به مقدار نيازش حفظ مىكند . و نيز گفتند : مقيت آنى است كه غذا مىدهد و گفته شده كه : معنايش نگهدار نگهبان است .
72 - المصوّر :
يعنى آنكه خلقش را بر صورتهاى مختلف آفريده تا از همديگر شناخته گردند
هامش
( 1 ) . 120 / مائده / 5 .
( 2 ) . 31 / لقمان ، 28 .