كم باشد ، ولى كسى كه بنا مىكند و خراب مىكند ممكن است اصلا بنايى برايش باقى نماند .
پس كوشش كن كه هر دو طرف را مراعات نمايى تا آنكه حقيقت آن را مراعات كنى و به سلامت بمانى و غنيمت ببرى . پس اگر به يكى بيشتر نمىرسى پس بهترين انتخاب ، انتخاب قسمت اجتناب است بنا بر اين سالم مىمانى گرچه غنيمت هم نبرى و در غير اين صورت هر دو قسمت از دستت بيرون مىرود و شب زنده دارى و سختى آن نفعى به حال تو ندارد در صورتى كه آبروى مردم را در دهان مضمضه مىكنى .
از پيامبر ( ص ) روايت شده كه فرمود : شما را از پرخورى بر حذر مىدارم ، زيرا بر قلب داغ سختى و مهر قساوت مىزند و اعضا را در طاعت كند مىكند و گوشها را از شنيدن موعظه گنگ مىنمايد شما را بر حذر مىدارم از نگاه زيادى ، زيرا هواى نفس را در دل مىكارد و باعث غفلت مىشود و شما را بر حذر مىدارم از اينكه طمع پيشه كنيد ، زيرا قلب را با سختى حرص توأم مىسازد و مهر دنيا دوستى ، بر دل مىزند و اين كليد همه معاصى و گناهان است و باعث از بين رفتن همه حسنات مىباشد . و اين سخن نظير گفتار آن حضرت است كه در گذشته بيان شد كه فرمودند : بر حذر مىدارم شما را كه آتشهايى به درختانتان در بهشت بفرستيد و آنها را بسوزانيد .
محمد بن يعقوب با واسطه از ابى حمزه نقل مىكند : گفت در نزد على بن الحسين امام سجّاد بودم مردى خدمت آن حضرت ( ع ) رسيد عرضه داشت اى ابا محمد ! به زنان مبتلا هستم روزى زنا مىكنم و روزى روزه مىگيرم آيا مىتواند روزهام كفاره زنا باشد ؟ حضرت على بن الحسين ( ع ) فرمود : هيچ چيز نزد خدا عزيزتر از طاعت نيست به اينكه عصيان نشود پس زنا هم مكن و روزه هم مگير . حضرت ابو جعفر عليه السلام دست او را گرفت و او را به طرف خود كشيد و فرمود : آيا عمل اهل آتش مىكنى و اميد بهشت دارى ؟ ! و از پيامبر ( ص ) آمده كه فرمود : اقوامى در روز قيامت مىآيند حسناتى بسان كوههاى تهامه دارند امر مىشود كه به آتش انداخته شوند . از آن حضرت پرسيدند آيا ايشان نماز مىگذاشتند ؟
فرمود : اينها نماز مىگزاردند و روزه مىگرفتند و نزديك نيمى از شب را عبادت مىكردند ، ولى وقتى اندكى از دنيا بر ايشان لبخند مىزد بر آن مىافتادند . بدان كه تو به اين مرحله نمىرسى جز آنكه با نفس اماره جهاد كنى ، زيرا بدترين دشمنان نفس اماره مىباشد و انسان ابتلاى بسيارى به او دارد و نيز بسيار ويرا در مهالك مىاندازد و بسيار پر شهوت است . خداى تعالى فرمود :
فَأَمَّا مَنْ طَغى وَ آثَرَ الْحَياةَ الدُّنْيا فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوى وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى