مقدّمهء مؤلّف
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم بر او توكل كردم ، او مرا كافى است ، و نيكو صاحب اختيارى است .
سپاس مر خداى را كه با شناخت اسرار كتابش بر ما منّت نهاد ، و مكنونات فصلالخطابش را بر ما آشكار ساخت ، و درود خداى بر خاتم پيامبرانش و بهترين دوستانش ، و بر آل پيامبر و اصحاب او باد .
كتاب « بديع القرآن » را - كه تتمه « الاعجاز » و به تعبير ديگر « بيان البرهان » است - از كتابى جدا كردم كه نتيجه كوشش عمر من و دستاورد تحصيلاتم در ايّام جوانى و ثمره مباحثاتى است كه بهنگام پيرى در ملاقات با همه كسانى داشتهام كه از دانشمندان خردمند ، و فاضلان باذكاوت ، و بليغان والامنزلت علم بيان ، و از همه كسانىاند كه به تدبّر در قرآن عنايتى ، و در نقّادى گوهرهاى سخن نظر صائبى دارند و كسانى كه صاحب تميز ميان طلاى نثر و نظم سخن ، و برنج « 1 » آنند .
آن كتاب ( بديع القرآن ) را ( از يك و دو كتاب « 2 » ) گردآورى نمودم كه برخى
هامش
( 1 ) برنج يا مس زرد ترجمه « شبه » است ، در زبان فارسى در مثل چنين موردى لفظ مس به عنوان مشبّهبه آورده مىشود .
( 2 ) ترجمه مطابق عبارت متن : « من كتاب و كتابين » ( بديع القرآن ، ص 4 ) است در صورتى كه تعداد كتابهايى كه مؤلّف مشروحا بيان داشته ، با احتساب كتابهايى كه مركّب از دو كتاب است 95 كتاب است ، بنابراين بايد در عبارت مذكور تحريفى روى داده باشد و مؤيّد آن ، عبارت نسخهبدلهاى « ا » و « ب » مصحّح است كه بجاى عبارت متن « من ستة و سبعين كتابا » ضبط شده كه به حقيقت نزديكتر است . و شايد مقصود وى كتابهاى يكجلدى يا دو جلدى باشد .