ابن حبيب ، و « التمثيل و المحاضرة « 9 » « 1 » » تأليف ثعالبى ، و « التعريف و الاعلام « 2 » » تأليف سهيلى و « الرّوض الانف « 3 » » از هم او ، و « الامثال و الحكم من كلام سيّد الامم « 4 » » تأليف ابو احمد عسكرى ، و « الامثال « 5 » » تأليف رامهرمزى ، و « الدلائل « 6 » » تأليف بيهقى ، و « الامثال « 7 » » تأليف ابو عبيد قاسم بن سلّام ، و « امثال زمخشرى « 10 » « 8 » » و « كلام بعض العلماء على قوله تعالى : تلك عشرة كاملة » ( سخن برخى دانشمندان درباره قول خداى تعالى : تلك عشرة كامله ) ، و « كلام بعض الفضلاء على ما جاء فى الكتاب العزيز من الاستثناء » ( سخن برخى دانشمندان درباره انواع استثنا در كتاب عزيز ) ، و « كلام القاضى بهاء الدين بن شداد رحمه اللّه على سورة الاخلاص » ( سخن قاضى بهاء الدين بن شدّاد رحمه اللّه درباره سوره اخلاص ) كه وى از آن سوره ، سى فايده استخراج كرده است ، و « ما استخرج بعض الفضلاء من الاحكام الستين من حديث : حبّب الىّ من دنياكم ثلاث » ( احكام شصتگانهاى كه برخى فاضلان از
هامش
( 1 ) - مسمّى به « التمثيل و المحاضرة فى الحكم و المناظرة » است ، گزيدههايى از آن چاپ شده و تعدادى از نسخههاى خطّى آن در « دار الكتب المصريّة » شماره 492 ، و 2083 و 2083 ( بخش ) ادب موجود است .
( 9 ) آن كتاب در سال 1381 ه . به تحقيق عبد الفتاح محمّد الحلو در قاهره به چاپ رسيده است . ر ك : فهرست كتابهاى چاپى عربى ص 217 .
( 2 ) - و آن « التعريف و الاعلام بما ابهم من الاسماء و الاعلام » تاليف ابو القاسم عبد الرحمن بن عبد اللّه بن احمد بن ابو الحسن السهيلى الاندلسى المالكى النّحوى » است ، و موضوع آن معرّفى اسمها و نامهاى موجود در قرآن و شرح آيه « وصيّت » است و تعدادى نسخههاى آن در « دار الكتب » شماره 439 تفسير ، 32 م ، موجود است .
( 3 ) - و آن در شرح احاديث « السيرة النبويّة » ابن هشام است ، و چندين بار چاپ شده است ، و آخرين آن در سال 1331 ه . و در حاشيه « السيرة النبويّة » است .
( 4 ) - و آن تأليف ابو احمد الحسن بن عبد اللّه بن اسماعيل بن زيد بن حكم العسكرى متوفّى سال 382 ه . است ، و چاپ نشده است .
( 5 ) - در ميان كتابهاى مرجعى كه دارم ، از آن اطّلاع نيافتم .
( 6 ) - آن كتاب خطّى است ، و در « دار الكتب المصريّة » شماره 212 حديث ، محفوظ است ، و آن تأليف ابو بكر احمد بن الحسين بن علىّ بن عبد اللّه بن موسى البيهقى النيشابورى فقيه شافعى متوفّى 458 ه . است .
( 7 ) - جزء 8 و 17 آن كتاب با ترجمه لاتينى سال 1838 م . در آستانه چاپ شده ، و همه آن در مجموعة « التحفة البهيّة و الطرفة الشّهية » ، در آستانه ، سال 1302 ه . به چاپ رسيده است .
( 8 ) - نام آن « المستقصى فى الامثال » است ، مؤلّف در آن مجموعهاى از امثال عرب را نقل كرده است ، و به بيان داستانهاى آن توجه نموده ، و نكته هر داستان و روايات آن را بيان كرده و معانى آنها را واضح گردانيده است ، و موارد ضرب امثال را بيان داشته و ابيات شاهد را برگرفته ، درحالىكه اختصار و تجريد الفاظ را از حشو و زوائد غير لازم ، مرعى داشته ، و آن را به ترتيب حروف الفبا مرتب نموده است . از آن تعدادى نسخه خطّى در « دار الكتب المصريّة » شماره 423 ادب ، 102 م ، 73 ش ، موجود است .
( 10 ) آن كتاب به سال 1381 ه . در حيدرآباد دكن به تصحيح عبد الرحمن خان به چاپ رسيده است . ر ك : فهرست كتابهاى چاپى عربى ص 393 .