أحسَنَ ما كانَ وأطرأَ ، وأنبَتَ اللَّهُ علَيهِ رَوضَةً خَضراءَ ، ورَدَّ علَيهِ أهلَهُ ومالَهُ وولدَهُ وزَرعَهُ ، وقَعَدَ مَعهُ المَلَكُ يُحَدِّثُهُ ويُؤنِسُهُ .
فأقبَلَتِ امرأتُهُ مَعها الكِسرَةُ « 1 » ، فلَمّا انتَهت إلَى المَوضِعِ إذا المَوضِعُ مُتَغيِّرٌ وإذا رجُلانِ جالِسانِ ! فبَكَت وصاحَت وقالَت : يا أيُّوبُ ، ما دَهاكَ ؟ ! فناداها أيُّوب ، فأقبَلَتْ فلَمّا رأتهُ وقد رَدَّ اللَّهُ علَيهِ بَدَنَهُ ونِعَمَهُ سَجَدَتْ للَّهِ شُكراً ، فرأى ذُؤابَتَها مَقطوعَةً ، وذلكَ أنّها سألَتْ قَوماً أن يُعطوها ما تَحمِلُهُ إلى أيُّوبَ مِن الطَّعامِ - وكانَت حسَنَةَ الذَّوائبِ - فقالوا لها :
تَبيعينا ذُؤابَتَكِ هذهِ حتّى نُعطيَكِ ؟ فقَطَعَتها ودفَعَتها إلَيهِم وأخَذَت مِنهُم طَعاماً لأيُّوبَ ، فلَمّا رآها مَقطوعَةَ الشَّعرِ غَضِبَ وحَلَفَ علَيها أن يَضرِبَها مِائةً ، فأخبَرتهُ أنّهُ كانَ سَبَبُهُ كَيتَ وكَيتَ ، فاغتَمَّ أيّوبُ من ذلكَ فأوحَى اللَّه عَزَّوجلَّ إليهِ :
خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَلا تَحْنَثْ
« 2 » ، فأخَذَ
شرح
مىگذارى كه خداوند را به سبب آنها بر تو منّت است ؟ امام فرمود : ايّوب مشتى خاك برداشت ودر دهان خود ريخت وسپس عرض كرد : پروردگارا ! بخشش از توست ؛ آرى تو بودى كه اين كارها را با من كردى .
پس ، خداوند فرشتهاى بر أو فروفرستاد وآن فرشته با پاى خود بر زمين كوفت وچشمهء آبى جارى شد وايّوب را با آن آب شست ، وايّوب بهتر وشادابتر از قبل شد وخداوند براي أو باغي سرسبز وخرم رويانيد وزن ومال وفرزندان ومزرعهاش را به وى بازگردانيد وآن فرشته در كنار ايّوب نشست وهمسخن ومؤنس أو شد .
در اين هنگام ، همسر ايّوب با تكهء نانى در دست از راه آمد وچون به محل هميشگى رسيد ، ديد وضع آن محل تغيير كرده ودو نفر مرد آنجا نشستهاند . پس ، گريست وفرياد زد وگفت : اى ايّوب ! چه بر سرت آمده است ؟
ايّوب أو را صدا زد . همسرش جلو رفت وچون ديد خداوند سلامتى ونعمتهايش را به أو برگردانده ، به سجدهء شكرافتاد . ايّوب ملاحظه كرد كه گيسوان همسرش بريده است . علّتش اين بود كه أو پيش عدّهاى رفت واز آنان خواهش كرد مقدارى غذا بدهند تا براي ايّوب ببرد . آن عدّه به همسر ايّوب كه گيسوانى زيبا داشت گفتند : اين گيسهايت را به ما مىفروشى تا به تو غذا بدهيم ؟ همسر ايّوب گيسهاى خود را بريد وبه آنها داد وغذايى براي ايّوب گرفت . ايّوب چون ديد گيسوان همسرش بريده است ، عصبانى شد
و
هامش
( 1 ) . الكسرة : القطعة من الخبز .
( 2 ) . ص : 44 .