إبليسُ دُونَ العَرشِ ، فلَمّا صَعِدَ ورأى شُكرَ نِعمَةِ أيُّوبَ حَسَدَهُ إبليسُ ، فقالَ :
ياربِّ ، إنّ أيُّوبَ لم يُؤَدِّ إليكَ شُكرَ هذهِ النِّعمَةِ إلّابما أعطَيتَهُ مِن الدّنيا ، ولو حَرَمتَهُ دُنياهُ ما أدّى إليكَ شُكرَ نِعمَةٍ أبَداً ، فَسَلّطْني على دُنياهُ حتّى تَعلَمَ أنّهُ لَم يُؤَدِّ إليكَ شُكرَ نِعمَةٍ أبَداً ، فقيلَ لَهُ : قد سَلَّطتُكَ على مالِهِ ووُلدِهِ .
قالَ : فانحَدَرَ إبليسُ فلَم يُبقِ لَهُ مالًا ولا وَلَداً إلّاأعطَبَهُ ، فازْدادَ أيُّوبُ للَّهِ شُكراً وحَمداً ، وقالَ : فسَلِّطْني على زَرعِهِ يا رَبِّ . قالَ : قد فَعَلتُ ، فجاءَ مَع شَياطينهِ فنَفَخَ فيهِ فاحتَرَقَ ، فازدادَ أيُّوبُ للَّهِ شُكراً وحَمداً ، فقالَ : ياربِّ سَلِّطْني على غَنَمِهِ فأهلَكَها ، فازدادَ أيُّوبُ للَّهِ شُكراً وحَمداً ، فقالَ : يا ربِّ سَلِّطْني على بَدَنهِ ، فَسلَّطَهُ على بَدَنهِ ماخَلا عَقلَهُ وعَينَيهِ ، فنَفَخَ فيهِ إبليسُ فصارَ قُرحَةً واحِدَةً مِن قَرنهِ إلى قَدَمهِ .
فبَقيَ في ذلكَ دَهراً طويلًا يَحمَدُ اللَّهَ ويَشكُرُهُ حتّى وَقَعَ في بَدَنهِ الدُّودُ ، فكانَت تَخرُجُ مِن بَدَنهِ فيَرُدُّها فيقولُ لَها : ارجِعي
شرح
محروم نبود . پس بالا رفت وشكرگزارى ايّوب را در قبال نعمتي كه به أو داده شده بود مشاهده كرد ، بر وى حسد ورزيد وگفت :
پروردگارا ! ايّوب از آن رو شكر اين نعمت را گزارده كه دنيا را به أو دادهاى . اگر دنيايش را از أو بگيرى هرگز شكر نعمتهاى تو را به جا نمىآورد . پس ، مرا بر دنياي أو مسلّط گردان تا بدانى كه هيچ گاه شكر نعمتي را نخواهد گذاشت . به أو گفته شد : من تو را بر مال وفرزندان أو سلطه بخشيدم .
امام فرمود : إبليس از آسمان فرود آمد وهر چه ايّوب مال وفرزند داشت همه را نابود كرد . امّا بر سپاسگزارى وستايش ايّوب از خداوند افزوده شد . إبليس گفت : پروردگارا ! مرا بر زراعتش مسلّط گردان . خداوند فرمود :
مسلّط كردم . إبليس با شيطانهاى زير فرمان خود آمد ودر زراعت ايّوب دميد وهمه طعمهء حريق شد . امّا باز ايّوب بر شكر وستايش خود از خداوند افزود . إبليس گفت :
پروردگارا ! مرا بر رَمهء گوسفندانش مسلّط گردان ، وآنها را نيز از بين برد ، ولى بر شكر وستايش ايّوب ازخدا افزوده شد . إبليس گفت :
پروردگارا ! مرا بر بدنش مسلّط ساز . خداوند أو را بر بدن ايّوب ، به استثناى عقل وچشمانش ، سلطه بخشيد . إبليس در بدن ايّوب دميد وسراپاى بدنش يكپارچه زخمى وچركين شد .
ايّوب مدتي طولانى بدين حال بود وهمچنان حمد وشكر خدا مىگفت . سپس به بدنش كرم افتاد واگر كرمى از بدنش بيرون