دونَهُ ، عَهدٌ مِن اللَّهِ ورسولِهِ ! قلتُ : اللَّهُ أكبَرُ ! ثُمّ قُمتُ فَأمسَكتُ لَهُ بالرِّكابِ ثُمّ رَكِبَ فَرَسَهُ ثُمّ رَجَعتُ إلى دِرعي فَلَبِستُها وإلى قَوسي فَعَلَّقتُها وخَرَجتُ اسايرُهُ ، فقالَ لي : يا جُندَبُ ، قلتُ : لَبَّيكَ يا أميرَ المؤمنينَ . قالَ : أمّا أنا فَأبعَثُ إلَيهِم رجُلًا يَقرَأُ المُصحَفَ يَدعُو إلى كتابِ اللَّهِ رَبِّهِم وسُنَّةِ نَبِيِّهم فلا يُقبِلُ علَينا بوَجهِهِ حتى يَرشُقُوهُ بِالنَّبلِ . ياجُندَبُ ، أما إنّهُ لايُقتَلُ مِنّا عَشرَةٌ ولا يَنجُو مِنهُم عَشرَهٌ ، فانتَهَينا إلَى القَومِ وهُم في مُعَسكَرِهِمُ الذي كانوا فيهِ لم يَبرَحُوا ، فَنادى عَليٌّ في أصحابِهِ فَصَفَّهُم ثُمّ أتَى الصَّفَّ مِن رأسِهِ ذا إلى رأسِهِ ذا مَرَّتَينِ ، ثُمّ قالَ : مَن يَأخُذُ هذا المُصحَفَ فَيَمشي بهِ إلى هؤلاءِ القَومِ فَيَدعُوَهُم إلى كتابِ اللَّهِ رَبِّهِم وسُنَّةِ نَبِيِّهِم وهُو مَقتولٌ ولَهُ الجَنَّةُ ؟ ! فلم يُجِبْهُ إلّا شابٌّ مِن بَني عامِرِ بنِ صَعصَعةَ ، فقالَ لَهُ عليٌّ : خُذْ ! فَأخَذَ المُصحَفَ ، فقالَ لَهُ : أما إنّكَ مَقتولٌ ولَستَ مُقبِلًا علَينا بوَجهِكَ حتّى يَرشُقوكَ بِالنَّبلِ ! فَخَرَجَ الشابُّ بالمُصحَفِ إلَى القَومِ ، فلمّا دَنا مِنهُم حيثُ يَسمَعُونَ قامُوا ونَشِبُوا الفَتى قبلَ أن يَرجِعَ . قالَ : فَرَماهُ إنسانٌ فأقبَلَ علَينا
شرح
كه خدا وپيامبرِ أو دادهاند ! من گفتم : اللَّه أكبر ! وسپس برخاستم وبراي امام ركاب گرفتم وايشان [ اين بار ] بر أسب خويش نشستند ومن به طرف زره خود رفتم وآن را پوشيدم وكمانم را برداشتم وبه دوشم آويختم وهمراه حضرت حركت كردم . به من فرمود : اى جندب ! عرض كردم : بله ، يا أمير المؤمنين ! فرمود : من مردى را به سوى اين جماعت مىفرستم وبرايشان قرآن مىخواند وآنان را به كتابِ پروردگارشان ، خدا وبه سنّت پيامبرشان دعوت مىكند ، اما أو به سوى ما بر نخواهد گشت مگر اين كه أو را هدف تير قرار دادهباشند . اى جندب ! بدان كه از ما ده نفر كشته نمىشوند واز آنها ده نفر نجات نمىيابند . ما به خوارج رسيديم ديديم كه همچنان در اردوگاه خود هستند واز جاى خود تكان نخوردهاند . على ياران خود را صدا زد وآنان را به صف كرد واز أول تا آخر صف را ، دوبار پيمود . آن گاه فرمود : كيست كه اين قرآن را بگيرد وسوى اين جماعت رَوَد وآنان را به كتابِ پروردگارشان ، خدا وبه سنّت پيامبرشان دعوت كند وأو با اين كار كشته مىشود وبهشت از آنِ اوست ؟ هيچ كس برنخاست مگر جوانى از بنى عامر بن صعصعه . على به أو فرمود : بگير ! أو قرآن را گرفت . حضرت به أو فرمود : بدان كه تو كشته خواهى شد وبه سوى ما نخواهى آمدمگر اين كه تو را آماج تير قرار داده باشند ! آن جوان قرآن به دست سوى خوارج رفت . چون نزديك آنها رفت ، تا جايى كه صدا را مىشنيدند ، از جاى برخاستند وپيش از آن كه برگردد ، به طرف أو تيراندازى كردند . يك نفر