تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ كامل ايران ( فارسى ) — صفحة 670

مساهمون:

ص٦٧٠
پرستش اصنام كرده و بىحقيقت هم نمىگويند ، چون اين خانه از قديم الايام معبد و هيكل اعراب جاهليت بوده است . احتمال دارد كه در اوايل حال محمد ( ص ) با كسانى كه با وى گرويدند قرار داده است كه ايشان را از معبد آباواجداد منع نكند و ، چون ديد كه موقوف كردن آن ممكن نيست ، راضى شد كه اين هم يكى از مراسم دين باشد . البته به اين خيال كه مردمى را از پرستش اصنام رهائى داده و به عبادت خداى يگانه متوجه ساخته ، ضرر ندارد اگر قدرى از آثار جاهليت داشته باشد . « 1 » شراب و قمار هردو به نص قرآن ممنوع است ، بدين دليل كه :
إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما
« 2 » و همچنين خون مطلقا و گوشت خنزير و ميته درين مذهب ممنوع است . در اعراب قديم رسم بود كه چهار ماه را در سال مقدس شمردندى و قتال و جدال را در آن چهار ماه روا نداشتندى . محمد ( ص ) نيز حكم كرد كه پيروانش اين رويه را معمول دارند ، مگر اينكه دست تعدى از آستين برآند و به مجادلت مبادرت نمايند ، ايشان درصدد انتقام برآيند . روز جمعه بنابر فرمان :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلى ذِكْرِ اللَّهِ
« 3 » مسلمين بايد در مسجد جمع شده نماز گذارند ، اما نه مانند روز سبت كه در يهود مقرر است كه : آرام بايد كرد . در مسلمين بجز اداى مراسم نماز و خطبه چيز ديگر نيست . سياب عديده‌اى به‌جهت اينكه چرا روز جمعه اختصاص يافته است گفته‌اند : بعضى برآنند كه روز ورود به مدينه است . و ديگران گويند كه : در زمان يكى از اجداد
هامش
( 1 ) - با توجه به مبانى عقيدتى اسلام ، اين رأى و داورى بىاساس است . ( 2 ) - بقره ، 219 . ( 3 ) - جمعه ، 9 .