تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ كامل ايران ( فارسى ) — صفحة 668

مساهمون:

ص٦٦٨
نزديك مىكند ، و روزه به درگاه وى مىرساند و ، زكات به‌حضور او مىبرد .

در بيان صوم

و ازجمله ، احكام صوم است . مسلمين را عقيده آن است كه : در ماه رمضان قرآن از آسمان نازل شد و ، در اين ماه از طلوع فجر تا غروب شمس از اكل و شرب و ساير لذات شهوانى بايد بپرهيزند ، مگر مسافران و بيماران و زنان آبستن و زنان شيرده ، كه بايد يا در اوقات ديگر روزه بدارند ، يا طورهاى غريب اطعام فقرا و مساكين كنند .

در بيان حج و زيارت

و ديگر از احكام ، زيارت مكه است در صورت استطاعت . در تعيين استطاعت اقوال است ، مشهور اين است كه : هركس حيوانى كه برآن سوار شود و معونت راه داشته باشد ، مستطيع است . رأى شافعى اين است كه : اگر كسى بضاعت داشته باشد و نتواند به مكه رود ، مىتواند شخصى ديگر را به وكالت بفرستد . مالك برآن است كه : هركس قوت بدن به‌قدر كفايت سفر داشته باشد ، بايد به زيارت برود . ابو حنيفه را قول اين است كه : تا وجه كفايت سفر و صحت بدن هردو موجود نشوند استطاعت صورت نمىگيرد و زيارت وجوب نمىيابد . مسجد الحرام قريب وسط شهر واقع است و ، كعبه در وسط آن است . كعبه بناى مربعى است از سنگ . احتمال مىرود كه : در ايام بت‌پرستى ، اعراب به‌جهت بتهاى خود ساخته‌اند . لاكن مسلمين را عقيده اين است كه : چون آدم از بهشت بيرون رفت ، از خدا استدعا كرد كه عبادت خانه‌اى به‌جهت او چنان كه در بهشت داشت بفرستد ، مسؤل او به اجابت مقرون گشته صورتى از آن