ششم - شاه يحيى بن مظفر
هفتم - زين العابدين بن شاه شجاع
دو نفر آخر فقط چندماهى حكومت كردند . بر ذكر تاريخ ايشان فايدهاى مترتب نيست ، زيرا كه بر عادت معهود ، قتل است و جنگ . شاعر شيراز خواجه حافظ كه از غايت اشتهار از تعريف مستغنى است ، در وقتى كه امير تيمور آن ملك را از تصرف شاه منصور انتزاع نمود در شيراز بوده صحبت امير دريافته به احترام و نوازش آن پادشاه بزرگ اختصاص يافت .
از تاريخ آل مظفر چنان معلوم مىشود كه ، از فوت سلطان محمد خدابنده ، ديگر خانوادهء هلاكو خان را بر فارس دستى نبوده است .
از روز جلوس ابو سعيد ، منازعاتى كه در ما بين امرا اتفاق افتاد ، سبب ضعف حكومت گشته ، غالبا هر ضلعهاى به دست يكى از امراى مقتدر على الاستقلال بود . بديهى بود كه مملكتى در چنين حالت ، در مقابلهء لشكر تاتار و پادشاهى مانند امير تيمور كه مبارزى چون او در كرهء خاك نيفتاده است ، مقاومت نمىتوانست كرد .
امير تيمور گوركانى
تاريخ كامل ايران ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: سر جان ملكم
ص٢٩٨