مثبت هر كدام انرژى سكونى برابر 6596 / 105 ميليون ألكترون ولت دارند . چون اين مقدار بر ثابت بولتر زمان تقسيم شود ، آستانهء دماى آن عبارت خواهد بود از 2 / 1 ميليون ميليون درجه كلوين يا (
k
12 10 * 2 / 1 ) ، در دماهاى بيش از دماى آستانه شمارهء واقعي اين ذرّات مادي چه بود ؟ در شرايط دماى بسيار وچگالى زياد كه در جهان آغازين وجود داشت تعداد ذرّات را شرط اساسى تعادل گرمايى تعين مىكرد ، عدهء ذرات بايد به اندازهاى بود كه در هر ثانيه درست به همان تعداد كه نابود مىشدند ، به وجود مىآمدند . ( يعنى عرضه با تقاضا برابر بود ) . آهنگ نابودى هر ذرّه ، پاد ذرّه وايجاد دو فوتون تقريبا برابر است با آهنگى كه هر جفت فوتون با همان انرژى به چنين ذرّهاى وپاد ذرّهاى تبديل مىشود .
از طرفي مىدانيم كه چگالى انرژى با توان چهارم دما با تعداد أنواع ذرّاتى متناسب است كه آستانهء دمايشان از دماى واقعي كمتر است . ازاينرو تا وقتي كه دما از هيچيك از مقادير ( آستانه ) نگذشته باشد ( مدت زماني كه طول مىكشد تا جهان از يك دما به دماى كمترى برسد با تفاضل عكس مجذور اين دو دما متناسب است . ) مثلا اگر دماى 100 ميليون درجه ( خيلى كمتر از آستانه دماى الكترونها ) شروع كنيم وببينيم كه پس از 06 / 0 سال به ده ميليون درجه كاهش مىيابد ، براي اينكه دما از اين مقدار به يك ميليون درجه نزول كند ، شش سال وقت لازم است . ونزول دما به 000 / 100 درجه 600 سال ديگر طول مىكشد . پس مدت زماني كه طول كشيد تا جهان از 100 ميليون درجه به 30000 درجه كلوين ( يعنى به دمايى كه در آن محتواى جهان مىرفت تا نسبت به أشعة شفاف شود ) رسيد 000 / 700 سال بود سپس با نظر ديگر گمان مىرود كه فقط سه كميت پاينده وجود دارد كه بايد چگاليهايشان را در دستور طبخ جهان آغازين مشخص كرد .
1 - بار الكتريكى :
مىتوان جفتهايى از ذرّات را با بار الكتريكى متساوي ومختلف العلامة ايجاد ويا نابود كرد . اما بار الكتريكى كل هرگز تغيير نمىكند . ( اطمينان ما به