در واقع بر اين عقيدهايم كه دورانى در گذشته وجود داشته است كه محتواى جهان از فرط گرما وشدت تراكم هنوز نتوانسته است به صورت ستارگان وكهكشانها تجمع يابد . وحتى أتمها نيز هنوز تشكيل نشده وبه صورت هستهها والكترونهاى جدا از هم بودند . اين دوران احتمالا 000 / 700 سال به درازا كشيده است .
در اين شرايط ناخوشايند يك فوتون نمىتوانست آن طور كه در جهان كنونى مىتواند فواصل بزرگ را بىمانع بپيمايد ، زيرا يك فوتون در مسير خود تعداد بىنهايت زيادى ألكترون آزاد را مىديد كه ممكن بود به طور مؤثرى آن را پخش يا جذب كنند ويا . . . و . . .
دستور طبخ يك جهان سوزان
قراين زيادى نشان مىدهد : در آن زمان كه جهان در حال انبساط است ونيز انباشته از زمينهء تشعشعى فراگيرى است ، انباشته از ذرّات متراكم بود . در عصر چيرگى أشعة نه تنها تعداد فوتونها به ازاى هر ذرّهء هستهاى همان عدد بزرگ كنونى بود ، بلكه انرژى هر فوتون نيز به قدرى زياد بود كه انرژى جهان بيشتر به صورت أشعة بود نه جرم .
مثلا سبكترين ذرّههاى شناختهشده . ألكترون با علامت (
e
) وپوزيترون (
et
) هستند . پوزيترون پاد ذره ألكترون است . يعنى باز الكتريكى آن مخالف بار ألكترون ( مثبت به جاى منفى ) ولى جرم واسپين « 1 » هر دو يكى است . هنگامى كه يك پوزيترون با يك ألكترون برخورد كند ، بارها يكديگر را خنثى مىكنند وانرژى موجود در جرم ذرّات به صورت اشعهء ناب ظاهر مىشود . والبتة از همين روست كه پوزيترونها اين قدر در زندگى عادى كمياب هستند ، زيرا هنوز مجال زندگى نيافته الكترونى پيدا مىكنند ونابود مىشوند . ( پوزيترون در سال 1932 در پرتو كيهانى كشف شد ) فرايند
هامش
( 1 ) اسپين خاصيت بخشي در ذرات است .