تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة پيشگفتار و مقدمه 56

مساهمون:

صپيشگفتار و مقدمه ٥٦
فان يكن لهم فى اصلهم شرف * يفاخرون به فالطين و الماء ( ب 2 )

شوقى :

گر بود آن همه را از جهت اصل شرف * كه بدان فخر كنند آب و گلست آن يكسر ( ب 40 )

ميبدى :

اى طبع كجت سرشته با كبر و منى * دانسته تمام خلق را دون و دنى هرجا كه رسى لاف اصالت چه زنى * چون اصل تو از گل است يا آب منى ( ص 217 )

ترجمه منثور ميبدى :

پس اگر باشد مر ايشان را از اصلشان شرفى عالىشان كه به آن مباهات كنند بر زيردستان و درويشان ، پس اصل ايشان به حقيقت گل است چون به آدم نظر كنيم و آب منى است چون ملاحظه پدران دگر كنيم . يا اصل ايشان گل است اگر ملاحظه مادهء بعيده كنيم و آب منى است اگر نظر به مادهء قريبه كنيم . ( ص 217 )

ترجمه منثور دكتر امامى :

مردمان را برترى اگر به بن است و بدان بر خود بالند ، آن گل است و آب است . ( ص 31 )
ما الفخر « 1 » الا لاهل العلم انهم * على الهدى لمن استهدى ادلاء ( ب 3 )

شوقى :

فخر با صاحب علمست كه هستند اين قوم * رهروان را به ره راست دليل و رهبر ( ب 41 )
هامش
( 1 ) - ميبدى و امامى : لافضل