عوض است . »
5 / 224 : وعده در اينجا به معنى وعيد و بيم دادن به كار رفته است .
10 / 224 : تشبيه شمشير سفيد تيز به خنجر بيضا كه از جنس خود آنست تشبيه ضعيفى است كه در ترجمه مرهف آمده است .
11 / 224 : ترجمه لفظى بيت چنين است : پس چشمها براى او در طول شب اشكريزنده بودند ، هرگاه داده مىشد خبر مرگ كعب به آن چشمها اشك مىريختند .
12 / 224 : ترجمه شوقى خلاف بيت عربى است : « پس گفتند به احمد ( ص ) اندكى مهلتمان بده ، پس همانا ما از نوحه كردن شفا نيافتهايم . »
13 / 224 : فخلّاهم در بيت عربى به معنى « رها كرد آنها را » در ترجمه شوقى جلا فرمود ايشان را آمده كه در نسخه شوقى فأجلاهم بوده است . اعدا در آخر بيت هم زايد است . زيرا اصحاب نضير خلاف ميل خودشان كوچ كردند نه خلاف ميل دشمنانشان .
15 / 224 : رسوا : صفت اصحاب نضير است و بايد قبل از آن ( و ) باشد چون ذى دبر اعجف به معنى شتر زخمى لاغر است .
4 / 226 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : لغزد به او دو كفش از كوهى بلند .
1 / 229 : اگر استغناى هركس بسته به تدبير و چارهانديشى او بود ، تو مرا در حالى مىيافتى كه از استغنا سر به آسمان داشتم و چنگ در ستارگان مىزدم .
1 / 230 : حقها : وزن مصراع درست نيست مگر اينكه حق كشيده تلفظ شود . ضبط تمام نسخهها هم يكسان است .
1 / 232 : أفّ در بيت عربى اسم فعل به معنى أتضجّر و أتكرّه است و ترجمه شوقى با آن مناسب است .
1 / 233 : ترجمه لفظى بيت چنين است : شنيدم كه تو بنا مىكنى مسجد از مال خراج و تو شكر خدا موفق نيستى .
1 / 234 : ترجمه لفظى بيت چنين است : « مىبينم كارى كه شكافته است دو گوشه او و ريسمانى كه نيست ريسمان استوار . » ( ميبدى ، ص 600 )
1 / 235 : ترجمه لفظى بيت چنين است : به غربت رفتم تا بپرسم از هركس كه پيش آيد براى من از مردم كه آيا دوستى راست وجود دارد ؟
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 230
مساهمون: المنسوب للإمام علي ( ع )
ص٢٣٠