13 / 214 : مصراع دوم تعقيد دارد و مفهوم بيت عربى به درستى منتقل نشده است : « خداوندا ، اگر عفو نفرمايى غير نيكوكارى را ، پس كيست براى بدكارى كه از هوا و هوس برخوردار مىشود ؟ . » يعنى چه كسى بدكارى كه از هوا و هوس متمتع شده مىبخشد .
16 / 214 : چو كوه از كهربا : تشبيهى است كه شوقى اضافه بر مفهوم اصلى بر بيت افزوده است .
18 / 214 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : پس نيستم من كه غير از درهاى فضل تو را بكوبم .
20 / 214 : تعقيد دارد : خداوندا هنگامى كه كسى كه هم سوگند دوستى تو شده ، شب زنده دارى مىكند و ترا مىخواند ، غافل از خواب براى خود تكيهگاه ساخته است .
21 / 214 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : به رحمت بزرگتر تو و در بهشت جاودانت طمع مىكند .
22 / 214 : ترجمه لفظى مصراع اول چنين است : خداوندا ، آرزومند مىكند مرا اميد من به سلامت .
24 / 214 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : و حرمت نيكانى كه براى تو خاشعند .
25 / 214 : منيبا تقيا قانتا در بيت عربى حال است براى ضمير متكلم وحده ، ولى شوقى به صورت صفت براى احمد صلى الله عليه و آله ترجمه كرده است .
26 / 214 : ترجمه لفظى مصراع دوم چنين است : از شفاعت بزرگتر او كه اوست شفاعتكننده .
27 / 214 : تعقيد دارد : صلوات بر او بخوان تا زمانى كه تسبيحخوان ترا مىخواند و تا زمانى كه نيكان درحالىكه بر باب تو ركوع كردهاند مناجات مىكنند .
3 / 216 : « تو مىمانى امانت در ميان » در ترجمه و أنت مودّع آمده است . اين عبارت را ميبدى « تو وداع كرده شدهاى » ترجمه كرده است . ( ص 564 )
4 / 216 : بيت مبهم است . ترجمه بيت عربى چنين است : « همت كن براى سفر نزديك ( كه مرگ است ) پس همانا آن دور تر است از سفرى دور و دور تر است . » با تأكيد بيان مىشود كه گرچه سفر مرگ نزديك به نظر مىرسد اما مقصدش از هر سفر دورى ، دور تر و دور تر است .
7 / 216 : صنعت كردن را در ترجمه تصنّع و به معنى چاپلوسى و خوشامد به كار برده است .
9 / 216 : دنيايى به معنى مال دنيا به كار رفته است ، يعنى آنچه منسوب به دنياست .
ديوان اشعار منسوب به حضرت امير المؤمنين على ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 228
مساهمون: المنسوب للإمام علي ( ع )
ص٢٢٨