قد بايعونى و لم يوفوا ببيعتهم * و ماكرونى فى الاعداء اذ مكروا
و ناصبونى فى حرب مضرّمة * ما لم يلاق ابو بكر و لا عمر
( 176 ) [ اين شمائيد اى قريش و كشتن من خواستيد حق رب تو كه ايشان را نخواهد شد ظفر ]
اين شمائيد اى قريش و كشتن من خواستيد * حق رب تو كه ايشان را نخواهد شد ظفر
گر بمانم عهد و رهنى مىكنم پيش شما * كز بلاى جانبين آن را نگردد كماثر
ور بميرم مىدهم از بعد آن ميراثشان * خوارى عمر از پى غدر و خيانت سربهسر
ور بمانم نيستم آنكس كه گيرم در جهان * يار و اهل شيعه در دين كه فخر آرند و فر
بيعتى كردند با من وان نشد آخر وفا * مكرها كردند با من در صف اعدا دگر
پيش من در حرب استادند و چون آتش شدند * در جهان هرگز نديد اين را ابو بكر و عمر
( 177 ) [ اذا انت لم تزرع و ابصرت حاصدا ندمت على التفريط فى زمن البذر ]
اذا انت لم تزرع و ابصرت حاصدا * ندمت على التفريط فى زمن البذر
و ما ان ليوم البعث زاد سوى التقى * تزوّد به حتى القيامة و الحشر
( 177 ) [ گر نكارى هيچ تخمى چون بيايد حاصلش مىشوى بر كاهلى نادم ز روز تخم كار ]
گر نكارى هيچ تخمى چون بيايد حاصلش * مىشوى بر كاهلى نادم ز روز تخم كار
بهتر از تقوى نباشد توشهاى در روز حشر * توشه اين ره ز تقوى ساز تا روز شمار
( 178 ) [ صبرت على مرّ الامور كراهة و ابقيت فى ذاك الصّباب من الامر ]
صبرت على مرّ الامور كراهة * و ابقيت فى ذاك الصّباب من الامر
اذا كنت لا تدرى و لم تك سائلا * من العلم من يدرى جهلت و لا تدرى
( 178 ) [ شكيبايى نمودم بر امور تلخ نابايست در اين كارم ز صبر اندك قصورى ماند تا دانى ]
شكيبايى نمودم بر امور تلخ نابايست * در اين كارم ز صبر اندك قصورى ماند تا دانى
اگر چيزى نمىدانى و آن را هم نمىپرسى * ز دانايى كه مىداند نمىدانى كه نادانى
( 179 ) [ انا الذى سمّتنى امى حيدرة ضرغام آجام و ليث قسورة ]
انا الذى سمّتنى امى حيدرة * ضرغام آجام و ليث قسورة
عبل الذراعين شديد القصرة * كليث غابات كريه المنظرة
اوفيهم بالصاع كيل السّندرة * اضربكم ضربا يبين الفقرة
و اترك القرن بقاع جزرة * صدرى اشفى من رءوس الكفرة