رسول إله الخلق اذ مكروا به * فوقيه ذو الطّول الكريم من المكر
و بتّ اراعيهم متى ينشروننى * و قد وطّنت نفسى على القتل و الأسر
و بات رسول الله فى الغار آمنا * موقّى و فى حفظ الاله و فى ستر
اقام ثلاثا ثم زمّت قلائص * قلائص يفرين الحصى أينما تفرى
اردت به نصر الاله تبتّلا * و اضمرته حتى اوسّد فى القبر
( 174 ) [ جان خود كردم سپر آن را كه خير خلق بود وانكه بود اندر طواف كعبه و اطراف آن ]
جان خود كردم سپر آن را كه خير خلق بود * وانكه بود اندر طواف كعبه و اطراف آن « 1 »
آن رسول حق كه چون در قتل او كردند مكر * لطف ايزد شد نگهدارش ز مكر دشمنان
بر فراش افتاده مىپايم كه كى قتلم كنند * نفس را داده تسلى برگرفته دل ز جان
كرده پيغمبر مكان در غار شب با امن خويش * در پناه و حفظ و ستر خالق كون و مكان
بر شتر بستند از آنجا بار خود بعد از سه روز * آن شترهايى كه شد چون موم سنگ از پايشان
خواستم من زين دليرى نصرت و فتح خدا * داشتم تا خوابگاه مرگ اين سر را نهان
( 175 ) [ ما ان تأوّهت فى شىء رزئت به كما تأوّهت الاطفال فى الصغر ]
ما ان تأوّهت فى شىء رزئت به * كما تأوّهت الاطفال فى الصغر
قد مات والدهم من كان يكفلهم * فى النائبات و فى الاسفار و الحضر
( 175 ) [ جازع و نالان نگشتم در مصيبت هيچگه آنچنان كاندر غم اطفال در وقت صغر ]
جازع و نالان نگشتم در مصيبت هيچگه * آنچنان كاندر غم اطفال در وقت صغر
مرد ايشان را پدر و آنكس كه مىپروردشان * در بليات زمان و در سفرها و حضر
( 176 ) [ تلكم قريش تمنّانى لتقتلنى فلا و ربّك ما بزّوا و لا ظفروا ]
تلكم قريش تمنّانى لتقتلنى * فلا و ربّك ما بزّوا و لا ظفروا
فان بقيت فرهن ذمّتى لكم * بذات ودقين لا يعفو لها اثر
و ان هلكت فانى سوف اورثهم * ذلّ الحياة و قد خانوا و قد غدروا
امّا بقيت فانى لست متخذا * اهلا و لا شيعة فى الدين اذ فخروا
هامش
( 1 ) - ياد مىكند تكيه كردن بر فراش رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم درين ابيات در شبى كه آن حضرت آفتابوار در غروب غار از جهت كيد كفار مختفى شده و سه روز آنجا توقف فرمود به روايت ابو جعفر طوسى رحمة الله عليه .