بنا كردند شاهان قصرها را * ولى نه شاه ماند نه قصورش
( 128 ) [ قد يعلم الناس أنّا خيرهم نسبا و نحن افخرهم بيتا اذا فخروا ]
قد يعلم الناس أنّا خيرهم نسبا * و نحن افخرهم بيتا اذا فخروا
رهط النبى و هم مأوى كرامته * و ناصر الدين و المنصور من نصروا
و الارض تعلم أنّا خير ساكنها * كما به تشهد البطحاء و المدر
و البيت ذو السّتر لو شاءوا يحدّثهم * نادى بذلك ركن البيت و الحجر
( 128 ) [ دانند مردم آنكه ما هستيم بهتر در نسب ما خاندان فاخرتريم ار دم زنند از فخرها ]
دانند مردم آنكه ما هستيم بهتر در نسب * ما خاندان فاخرتريم ار دم زنند از فخرها
آل نبى ماييم و مأواى كرامتهاى او * دين را ز ما نصرت بود منصور باشد يار ما
داند زمين كز ما نشد بهتر كسى ساكن درو * زانسان كه بطحا و مدر داده گواهى بىريا
كعبه به ستر خويش اگر خواهند گويد جمله را * سنگ سياه كعبه هم با ركن دارد اين ندا
( 129 ) [ اريد بذاكم ان تهشّوا لطلقتى و ان تكثروا بعدى الدعاء على قبرى ]
اريد بذاكم ان تهشّوا لطلقتى * و ان تكثروا بعدى الدعاء على قبرى
و ان تمنحونى فى المجالس ودّكم * و ان كنت عنكم غائبا تحسنوا ذكرى
( 129 ) [ فرح خواهم شما را من بدين خوشگويى و طيبت دگر كز بعد من گوئيد بسيارى دعاى من ]
فرح خواهم شما را من بدين خوشگويى و طيبت * دگر كز بعد من گوئيد بسيارى دعاى من
دگر كاندر مجالس دوستى ارزانيم داريد * و گر غايب شوم گوييد ذكر گفتههاى من
( 130 ) [ أ بنيّ انّ من الرجال بهيمة فى صورة الرجل السميع المبصر ]
أ بنيّ انّ من الرجال بهيمة * فى صورة الرجل السميع المبصر
فطن بكلّ رزيّة فى ماله * و اذا اصيب بدينه لم يشعر
( 130 ) [ اى پسر بعضى ز مردم چارپا باشد كه او بر مثال صورت مرد سميع است و بصير ]
اى پسر بعضى ز مردم چارپا باشد كه او * بر مثال صورت مرد سميع است و بصير
زيرك است او در كفايتهاى مال خويشتن * چون به كار دين رسد اصلا نباشد زان خبير
( 131 ) [ ربّ فتى دنياه موفورة ليس له من بعدها آخره ]
ربّ فتى دنياه موفورة * ليس له من بعدها آخره
و آخر دنياه مذمومة * تتبعها آخرة فاخره