اذا ما راس اهل البيت ولّى * بدا لهم من الناس الجفاء
( 2 ) [ دگر شد دوستى برادرى هم / كم آمد راستى قطع رجا شد ]
دگر شد دوستى برادرى هم * كم آمد راستى قطع رجا شد
سپرد آخر زمانه مرا به يارى * كه با من كار او غدر و دغا شد
محبّند ار غنى گردم ازيشان * عدو گردند چون گاه بلا شد
بسى كردم وفا با هر برادر * و ليكن با من آخر بىوفا شد
محبانند مادامم كه بينند * ولى آن دوستى گاه لقا شد
چو من غايب شدم زينها يكى باز * به غيبت با سر جور و جفا شد
مرا ايزد غنى سازد ازينها * غنا و فقر عالم بىبقا شد
صفاى دوستى بايد خدايى * كه آخر يار فاسق بىصفا شد
به حكمت هر جراحت را دوايى است * و ليكن رنج بدخو بىدوا شد
نماند دايمى ناز و نعيمى * چنان كين فقر و نوميدى فنا شد
به عهد دوستى منكر چو گشتم * مرا جان مانع جود و حيا شد
ز اهل بيت هر كو گشت والى * نصيب از مردمش هر دم جفا شد
( 3 ) [ و ما طلب المعيشة بالتمنى / و لكن ألق دلوك فى الدّلاء ]
و ما طلب المعيشة بالتمنى * و لكن ألق دلوك فى الدّلاء
تجئك بملئها يوما و يوما * تجئك بحمأة و قليل ماء
( 3 ) [ نباشد عيش بر حسب تمنا / و ليكن دلو كن در آب پرتاب ]
نباشد عيش بر حسب تمنا * و ليكن دلو كن در آب پرتاب
پرآب آيد ترا روزى و روزى * برون آيد به لاى و اندكى آب
( 4 ) [ لنعم اليوم يوم السبت حقا / لصيد إن اردت بلا امتراء ]
لنعم اليوم يوم السبت حقا * لصيد إن اردت بلا امتراء
و فى الاحد البناء لأنّ فيه * تبدّى الله فى خلق السماء
و فى الاثنين ان سافرت فيه * ستظفر بالنجاح و الثّراء
و من يرد الحجامة فالثّلاثاء * ففى ساعاته هرق الدماء
و ان شرب امرؤ يوما دواء * فنعم اليوم يوم الأربعاء