پيش از اين گفتهايم تا أيام مرفوعهء سالهاى اين تاريخ حاصل آيد .
اما چون خواهيم كه أيام ماهها بدانيم ؛
I
از برابر آن ماه ناقص درآئيم در جدول شهور آن تاريخ ، وأيام مرفوعه برگيريم ؛ آنچه حاصل شود أيام
I
شهور تامه بود . أيام ماه ناقص را با آن جمع كنيم تا أيام سال ناقص حاصل شود . آن را با أيام سالهاى
I
تامه جمع كنيم تا أيام حاصل آيد از أول آن تاريخ تا روز مطلوب . اگر روز مطلوب را با آن أيام برگرفته
I
باشيم آن أيام را أيام ناقصهء آن تاريخ خوانيم . واگر آن أيام مرفوعه را بسط كنيم ، چنان كه معهود است ،
I
أيام مبسوطه حاصل شود وباقي را بر اين قياس بايد كردن .
فصل 2 : در معرفت أيام مرفوعهء
I
تاريخ مجهول از أيام مرفوعهء تاريخ معلوم
وطريق أو آن است كه از برابر عدد وتاريخ در جدول
I
طيلسان تواريخ درآئيم وتاريخ مقدم را در جانب أيمن جدول طلب كنيم وتاريخ
I
تالي آن را در جانب بالاى آن جدول ، واز برابر هر تاريخ أيام مرفوعه برگيريم كه در برابر هر دو
I
مكتوب است . آن گاه نظر كنيم ؛ اگر چنان كه تاريخ مجهول مقدم بود اين أيام را گرفتهايم بر آن أيام
I
تاريخ معلوم افزائيم ؛ واگر تاريخ معلوم مقدم باشد از أو نقصان كنيم تا أيام مرفوعهء تاريخ
I
مجهول معلوم گردد .
فصل سؤم : در امتحان أيام مرفوعهء هر تاريخي به ميزان أيام جمعات
I
وطريقش آن است كه اگر أيام آن تاريخ ، تامه بود عدد علامت أيام أسابيع أول آن
I
تاريخ را بر آن أيام افزائيم ؛ واگر أيام آن تاريخ ناقصه باشد يكى از آن أيام كم كنيم . آن گاه عدد
I
علامت جمعات أول آن تاريخ را بر آن أيام افزائيم وحاصل را بر هفت قسمت كنيم . آنچه باقي
I
ماند ، اگر آن عدد موافق باشد با عدد علامت جمعات روز مطلوب ، عمل صواب است
I
واگر نه خطا بود .
فصل 4 : در معرفت سالها وماههاى هر تاريخي از أيام مرفوعهء اين
I
تاريخ
واين دو نوع است :
نوع أول : طلب كنيم أيام مرفوعهء آن تاريخ را كه خواهيم كه سالها وما
I
ههاى أو بيرون آوريم در جدول أيام مرفوعهء أو ؛ اگر مثل آن عدد بعينه يافت شود در جدول