تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — صفحة 128

مساهمون:

ص١٢٨
شرح فرموده است وترتيب كبايس سال‌هاى خطاييان را همچو ترتيب كبايس تاريخ
I
رومى نهاده ، وبا آنكه خود مىفرمايد كه سال‌هاى ايشان شمسي حقيقي ، با وجود وقوع كبيسهء
I
خاموسا در دور شانزده كه نهاده است مضبوط نشود ؛ وصاحب زيج ايلخانى به جهت
I
مثال ، سالى چند را نهاده است از أول دور شانكون واعتبار كبيسهء خاموسا كرده تا بعد از آن
I
سال‌هاى ديگر را بر آن منوال شمرند ، وابتدأ از نام شيو كرده كه دهم نام‌هاى اين دور است بدان
I
سبب كه در أول دور شانكون اين نام صاحب نوبت مبدأ ليجن بوده است ؛ وما نيز
I
بر متابعت آن بزرگ ضبط كبايس خاموسا كرديم وده عدد كه بر أيام كبايس مىافزائيم
I
آن عدد نام سبو است كه صاحب نوبت أول دور شانكون بوده است تا حساب
I
ما موافق شود با أول اين دور چهارم تا در جدول ، ابتدأ از أول اين دور توانيم كردن .
I
وعجب‌تر آنكه آن بزرگ كتابي را شرح فرمايد كردن وتتبع مصنف نكند در امرى حق ، وتتبع ديگران
I
كند به غير حق ؛ وچگونه بر خاطر مبارك أو اين معنى پوشيده شده است مگر به سبب كثرت اشغال
I
بوده باشد . واز أول دور شانكون تا سال پنجاهم از اين دور ، نسبت آنكه كبيسهء خاموسا را
I
اعتبار نكرده است پنج نام تفاوت مىكند كه به حساب ايشان مقدم مىافتد ؛ يعنى در مبدأ
I
ليجن از سال پنجاهم از دور شانكون ، نوبت اين دور به نام اسم من رسيده است و
I
به حساب ايشان نوبت به نام سيومى آيد كه به ششم نام مقدم است . واين نيز عجب‌تر كه در ضبط
I
دورى كه اعتماد أهل خطا بر آن است در احكام سال‌ها واختيارات روزها ، چندان احتياط
I
فرموده است كه در مدتي اندك در احكام سال‌ها واختيارات روزهاى ايشان پنج سال
I
پنج روز تفاوت نكند ، با صاحب زيج ايلخانى در چهار فنك از فنك‌ها هفده روز كه تسعهء
I
أمثال فضل يك ماه قمري أوسط است ، بر مسير ده دور ماه در فلك تدوير حصهء ماه