كرايه : پرندهيى است سياهرنگ وسستپرواز .
كرپاسه : مارمولك . بزمجّه .
كرنب : كلم ، خاصّه كلمپيچ .
كرويا : گونهيى زيره كه آن را زيرهء رومى وزيرهء سبز هم مينامند .
كرىّ : كروى شكل . به شكل نيمكرهء برآمده .
كسوت : جامه . پوشاك . لباس . رخت .
كشف : لاكپشت . سنگپشت .
كشوت : گياهى كه امروزه آن را عشقه وپيچك گويند .
كف دريا : جسم سفيدرنگ واسفنجى كه در ساحل درياها يافت ميشود كه در قديم مصرف دارويى داشته است .
كلنگ : پرندهيى بزرگجثّه با بالهاى وسيع ومنقارى سخت وبزرگتر از لكلك . درنا .
كنار : درختى كه آن را سدر نيز گويند .
كنام : محلّ زيست دد . محل نگاهدارى دام .
كنب : گياهى كه از پوست ساقهء آن ريسمان بافند . كنف .
كنجاوه : به معنى كنجاله است . تفاله وپسماندهء هر گياه ودانه كه شيرهء آن را گرفته باشند .
كندر : صمغى است كه از درختان به دست ميآيد وبه واسطهء بوى خوش آن را در آتش اندازند .
كنگر : گياهى بوتهيى وكوهى ، با برگهاى خاردار كه مصرف غذايى دارد .
كوك : گياهى خوردنى كه اكنون آن را كاهو خوانند .
كهانت : كاهنى . غيبگويى . فالبينى .
كهل : آدمي ميانهسال . آدمي نه پير ونه جوان .
گاورس : غلّهيى شبيه به ارزن ولى از آن خردتر كه به پرندگان دهند وگاه فقرا از آن نان پزند .
گجكوبان : آنانكه نخالهء گچ را به منظور خرد ونرم كردن آن با تخماق كوبند .
گربكان : جمع واژهء « گربه » .
گرد نشستن : چهارزانو بر زمين يا بر روى تخت يا بر سكّو نشستن .
گردون : ارابه ، گارى . تختى با دو يا چند چرخ به زير آن .
گرده : قرص . هرچيز مدوّر . دو گرده نان : دو قرص نان .
گروهه : نخ وريسمان به هم پيچيده . گلولهء نخ .
گز : گونهيى گياه پايا كه در مقابل بىآبى مقاوم است وچوب آن عمدة مصرف سوخت دارد .
گزر : ريشهء نسبة كلفت گياهى كه مصرف خوراكى دارد . كشير . هويج .
گل سرخ : گلى كه از خاك رس فرآهم آورند .
گو : گودال . حفره در زمين . چاله .
گوز : گردكان . گردو . چهارمغز . درخت گردو .
گوشه : دو دستهء هر ظرف ، همچون دو دستهء زنبيل ، دو دستهء ديگ و . . .
گيگر : تره تيزك يا شاهى كه گياهى است خوراكى با مزهيى نسبة تند .
لشكرى : سپاهى . از أعضاء لشكر .
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 151
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٥١