موزه : كفش با ساق بلند كه آن را امروزه چكمه گويند .
ميگون : آنچه به رنگ مى ( شراب ) سرخ باشد .
ميمزد : ميخورد . مينوشد . ميچشد . - مزيدن .
ناردان : أنار دانهشده . دانههاى أنار .
ناطف : گونهيى حلوا . مطلق حلوا را نيز گويند .
نافه : كيسهء حاوي مادهء سياهرنگ به زير شكم گونهيى آهو . بوى خوش . مادّهء معطر .
ناموس : قانون الهى . قانون شرعي . احكام ديني .
ناوه : ظرفى ساخته شده از چوب ( تخته ) كه به ناو ( كشتى ) شبيه است ودر بنّايى با آن گل جابجا ميكنند .
نايى : نىنواز . نوازندهء نى .
نبط : گروهى ( قومي ) از مردم كه در ميانرودان ( سواد عراق ) ساكن بودند .
نبق : ميوهء درخت سدر . كنار .
نبيذ : شرابى كه از هرچيزى جز انگور ( همچون خرما ، عسل ، گندم ، جو ، گاورس ) سازند .
نخّاس : كسى كه ستور ( چارپا ) خريدوفروش ميكند .
ندّاف : پنبهزن . محلوجى . حلّاج .
نستوه : پرخاشجوى . جنگى . پررو .
نطع : فرش يا زيرانداز يا بساط چرمين .
نفط : نفت . مادهيى سوختنى كه از زمين برميآيد .
نمّام : سخنچين . خبركش . دوبهمزن .
نواميس : جمع كلمهء ناموس به معنى قانون واحكام الهى است .
نوخد : تازه رخسار . شاداب چهره . نوجوانى كه تازه خد ( خطّ ) أو دميده باشد .
نويج : به معنى كشوت ( عشقه ، پيچك ) است .
نهالى : تشك . پشتى . بالش بزرگ .
نهنبن : درپوش ظروف . درپوش ديگ وديزى .
نهنگ : نام جانورى است كه اكنون آن را سوسمار مينامند .
نىانبان : سازى بادي كه در آن نى به انبانى چرمين متّصل است كه با باد كردن انبان وفشار به آن ، هوا از نى خارج شده وصدا برميآيد .
نيسان : ماه اوّل فصل بهار .
ورق : برگ وگلبرگ پهن درختان وگياهان .
وسواس : گونهيى بيمارى روانى . نااستوارى در انديشه . سست در تصميم گرفتن .
وشى : نقشها ونگارها كه بر پارچه كنند .
وكيل در : نايب . نماينده .
ول : شكوفهء درخت .
هريسه : غذايى كه با گوشت وگندم پزند .
هزّال : بيهودهگوى . مسخرگىكننده . بسيار هزل كننده .
هليله : ميوهء درختى است با طعمى تلخ كه مصرف دارويى دارد .
هندبى : گياهى شبيه به كاهو كه آن را كاسنى نيز گويند .
هياكل : جمع كلمهء هيكل است .
هيكل : بتكده . عبادتگاه كافران . كليساى
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 154
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٥٤