1 نشانهيى سنگ بپراند .
سنگ مردم : ؟ .
سوختهدان : مجمر . منقل . ظرفى كه در آن آتش سوزند .
سيكى : شرابى كه آن را بجوشانند تا ثلث آن باقي بماند .
سيماب : جيوه .
سيمكشان : آنان كه به صنعت مفتولسازى از فلز ميپردازند .
شاقلانى : منسوب به « شاقلا » ، چنانكه أجداد أبو إسحاق إبراهيم بن حمدان را نيز « شاقلانى » ميناميدند .
شاهتره : گياهى ( سبزيى ) با طعم نسبة تند .
شاهسفرم : گياهى است خوشبو . گونهيى ريحان .
شبپرك : پرندهيى كه اكنون آن را خفّاش مينامند .
شبه : سنگ سياه برّاق كه از آن به عنوان نگين انگشترى ونيز نگين ساير زيورآلات استفاده ميكنند .
شفنين : گونهيى از كبوتر . قمري .
شقاوت : بدبختى . نكبت . پريشانى .
شقّه : شاخه . گونهيى سلاح .
شقّه : پارچه وجامهء پاره شده وبه درازا از هم دريده شده .
شكر شامي : چنانكه در متن آمده نام گونهيى نيشكر است .
شمامه : هرچيز كه به شامّه خوش آيد . هرچيز كه بوى خوش بدهد . گويچهيى فرآهم آمده از چند گونه عطر وادويه كه در پارچهيى پيچيده ودر دست گيرند وبويند .
شوخگن : پليد . چركين . كثيف . به شوخ آلوده .
شوره : مادهيى سفيد ومتبلور همچون نمك كه در صنعت دبّاغى كاربرد دارد .
شومپى : نحس . بدقدم .
شيار كردن : شخم زدن زمين به جهت آماده كردن آن براي تخم پاشيدن وزراعت كردن .
شيّر : شتران . خيل همهء چارپايان .
شيراوژن : شيرافگن . دلير . شجاع .
صراحى : ظرفى از شيشه يا بلور با گردنى تنگ ودراز كه به تخصيص در آن شراب به مجلس آورند .
صره : كيسهيى كه از آن براي گذاشتن سكّه استفاده ميشد .
صفارات : صداهايى كه جادوگران وشعبدهبازان از داخل ظروف شعبدهبازى برميانگيزند .
صلب : سخت . محكم . صفت .
صنار : قبضهء شمشير ودستگيرهء سپر .
صنّاعان : صنعتگران .
صندل : درختى به بزرگى درخت گردو با چوبى خوشبوى وديرپا .
صنعت خسيس : شغل وحرفه وصنعت سبكمايه وپست .
صوف : پشم گوسفند وپارچهيى كه از پشم گوسفند بافند .
ضايع : تلف . تباه . مهمل .
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 148
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٤٨