منادمت ومباشرت تخصيص يافته باشند .
خانفا : شهري بندرى در ساحل چين . اكنون آن شهر را « كانتن » ميخوانند .
خايسك : پتك وچكّش آهنگران .
خايهء بزغ : تخم قورباغه .
خايهء مرغ : تخم ماكيان . بيضهء مرغ . تخم مرغ .
خبزدو : جانورى شبيه به عنكبوت وسوسك كه آن را سرگينگردان نيز گويند .
خد : روى ، چهره ، رخسار . صورت .
خرّازى : فروشندهء أجناس مصنوع خرد همچون آينه وقلمتراش وچاقو وحقّه ، ونيز وسايل بزك همچون شانه وعطر وصابون .
خراس : گونهيى از آسيا براي آرد كردن غلّات كه به چارپا ( وعمدة خر ) گردش ميكند .
خراطين : كرم خاكى .
خربق : گياهى كوتاه بالا كه دو گونهء سياه وسفيد دارد . برگش به برگ درخت چنار ماند ومصرف دارويى دارد .
خرتوت شامي : توت درشت سياه ترشمزه .
خرط كردن : تراشيدن ، شكل برآوردن روى أشياء . خرّاطى كردن .
خرفه : گياهى است كه آن را « پرپهن » نيز خوانند .
خرقه مرهم : مرهمى كه با گياه خرفه سامان دهند .
خرقه : هر پوشاكى كه از پيش گريبان چاك باشد . پوشاك كهنه وفرسوده كه خرقه شده باشد .
خروار : آن مقدار بار كه يك خر بتواند آن را حمل كند .
خريطه : كيسهيى ( عمدة از چرم ) ولى نهچندان بزرگ كه با بندى به أطراف آن باز وبسته شود .
خز : پوست خز ( جانورى همچون سمور ) كه از آن پوستين ميدوختند .
خزير : بازماندهء سنگ معدن كه پس از گداختن وگرفتن فلزّ آن ، باقي بماند .
خسيس : پست ، دون ، بىارزش .
خشت پخته : آجر .
خشخاش : آنچه سخت ريز وخرد شده باشد .
آنچه از خش انداختن به چوب يا فلزّ فرو ريزد .
خشكار : آردى كه خوب بيخته نشده ومقدارى از سبوس همراه آن باشد . گونهيى رشته برشتهء مخصوص گيلانيان كه در ميان آن مغز گردو ، شكر وهل گذاشته ، پس از برشته كردن در روغن ، در شكر آب گرم خيسانده وميخورند .
خصى : خايه كشيده . خادم حرمسرا . خواجة .
خطّهاى هندى : شكل نمايش اعداد ( 1 ، 2 ، 3 ، . . . ) كه نخستين بار هندوان ابداع كردند .
چرتكه .
خفره : زن جوان وخوشتن وشرمگين .
خلخال : حلقهها وزنجيرها از فلزّات كه براي زينت به مچ پا آويزند .
خلق : تركيب ، شكل ، شمايل .
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 144
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٤٤