پذه : درختى بىبر كه آن را بيد صحرايى نيز خوانند ومصرف سوختى دارد .
پرماهه : ابزارى كه چيزى را بدان سوراخ كنند .
متّه ، مثقب .
پشتيبان : آنچه بر ديوار به جهت استحكام آن نصب كنند . وزنهيى كه در پشت در گذارند تا در باز نشود .
پشيز : سكّهء مسين .
پلّه : كفههاى ترازو .
پنيره : گياهى شبيه به ختمى با گلهاى سرخ روشن كه همواره رو به آفتاب دارد . آفتاب گردك .
پودنه : گياه خوشبوى خوردنى با طعمى نزديك به طعم نعناع . پونه .
پيسه : هرچيز دو رنگ . أبلق .
تاجور : صاحب ودارندهء تاج . پادشاه .
تاك : درخت انگور . درخت مو . رز .
تبع : پىرو . دنبالهرو . چاكر .
تخم خرفه : - خرفه .
تخم سبست : - سبست .
تخم سپندان : - سپندان .
تخم شاهسفرم : - شاهسفرم .
تخم گزر : - گزر .
ترسخن : خوشبيان . شيرينسخن . داراى زبان فصيح .
ترنج : ميوهيى است از گونهء مركّبات ، بزرگتر از نارنج با پوستى پرگوشت ، مغز آن ترش است واز گوشت پوست آن مربّايى پزند كه آن را بالنگ / بارهنگ خوانند .
ترهء بيشه : تره هم به معنى سبزى خوردنى تازه وهم به معنى ميوهء تازه ( مثلا در ترهبار ) است . ترهء بيشه سبزى يا ميوهيى است كه در بيشهها استحصال شود .
ترياق : دارويى مركّب از چند ادويه كه كوبيده وبا هم بياميزند . ترياق را عموما براي خنثى كردن سموم گزندگان به كار برند .
تريد : غذايى كه با خرد كردن نان در آن فرآهم آورند .
تشنيع : سرزنش كردن ، بدگويى كردن ، كسى را به زشتى ياد كردن .
تصريف : از حالتي به حالتي ديگر گردانيدن .
آشكار وهويدا گردانيدن .
تعذيب : عذاب دادن . شكنجه كردن .
تفساندن / تفسانيدن : تف دادن ، سخت گرم كردن ، برشته كردن .
تقشّف : به جامههاى درشت وزبر روزگار گذراندن . درويشى كردن .
تكه : بز نر . بز پيشاهنگ گله .
تمام خلق : به معنى تمام خلقت است .
تمام خلقت : آنكه به اندام هيچ نقصى ندارد .
تنكّر : از حالي به حالي گرديدن . تغيير حالت دادن . ديگر أحوال شدن .
تنگ : ظرفى سفالين يا شيشهيى يا فلزى شكمدار با گردنى بلند ودراز .
تنگ : مقدارى كالا هموزن يك خروار .
تنگسيم : كمروزى . فقير .
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 142
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٤٢