اوقيه : واحد وزن معادل يك دوازدهم درم .
بابزن : سيخ كباب كه مرغ يا ما هي يا گوشت را بدان روى آتش گيرند وكباب كنند .
باخطر : بامنزلت ، بلندقدر ، بااعتبار ، دلير .
بادره : برگ درخت حنا .
بدره : كيسهء پول ، كيسهيى كه در آن سكّه نگهدارى ميشود وخود كيسه به عنوان يك واحد كاربرد دارد . مثلا يك بدره سكّهء نقره .
بدكنش : بدعمل ، بدرفتار ، بدسلوك .
برّ : دشت ، بيابان ، خشكى .
بربط : سازى با ظاهري شبيه بط ( مرغابى ) ، با چهار تار ودستهيى نسبة كوتاه .
برتنگ : تنگ ( نوار زين ) بالايى از دو تنگ كه بر ستور بندند .
برد : گونهيى پارچهء پشمين گرانبها كه بافتى ظريف داشته است وبيشتر از پشم شتر بافته ميشده .
برزهگاو : گاوى كه در زراعت به كار گيرند .
برطلّة : سايهبان كوچك .
برنس : كلاه بزرگ پشمين كه نصارا وترسايان بر سر نهند . باشلق . جامهء پشمين ترسايان را نيز گويند .
بزغ : غوك ، قورباغه ، وزغ .
بزيون : گونهيى پارچهء ابريشمى نفيس زربفت كه ممكن است زردوزى يا گلابتوندوزى هم شده باشد .
بسر : ميوهء نارس نخل . خرماى كال .
بط : پرندهيى كه آن را مرغابى نيز خوانند .
بطّال : شخص بيكاره وكاهل . كسى كه روزگار به بطالت گذراند .
بكره : چرخ چاه . چرخى كه بدان از چاه آب كشند .
بلخ : بلوط . ميوهء درخت بلوط .
بلسان : درختچهيى كه چون تنهء آن را خراش دهند صمغى روغنى ومعطّر از آن تراوش كند .
بوره : نمك تلخ كه از درياچهها استحصال ميشود ودر صنعت ( مثلا زرگرى ) كاربرد دارد . شكر سفيد .
بوريا : حصيرى بزرگ كه در خانهها از آن به عنوان مفرش وزيرانداز استفاده ميشد .
بوزينه : ميمون ، كپى ، شادى .
بول : پيشاب ، آب تاخته از كليهها .
بوم : بوف ، جغد .
بهايم : جمع بهيمه . حيوانات وحشى .
بهى : ميوهيى كه آن را « به » و « آبى » نيز ميخوانند .
بيحفاظ : بدون پرهيزگارى .
بيخ : ريشهء گياهان .
بيطارى : طبابت ومعالجهء چارپايان .
دامپزشكى .
پاردم : نوار چرمين ونسبة پهن كه بر پس زين بندند وآن در زير دم چارپا قرار ميگيرد .
پتك : آهنكوب . ابزارى فولادى كه آهنگران ، بدان آهن را به منظور شكل دادن به آن كوبند . ابزارى كه بدان سنگ شكنند .
تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — صفحة 141
مساهمون: مؤلف مجهول
ص١٤١