و انتظامات ، موجب فسق بوده و مرتكب آن فاسق و خارج از حدود و چهارچوب دينى است كه خداوند متعال براى حفظ شريعت خود ، آن را ايجاد و معين فرموده است .
و همانا « فسق » بر هر عملى كه بر خلاف رويّه و سلوك دين و شرع انجام شود ، اطلاق مىگردد . چنان كه مىفرمايد :
. . . وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ . . .
« 1 » .
يعنى : . . . و آنچه كه در نزد بتان و به خاطر احترام و كرنش آنها كشته شود و آنكه قسمت كنيد با تيرها ، اين است بيرون رفتن از فرمان خداوند . . . و مىفرمايد :
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ . . .
« 2 » .
يعنى : و نخوريد از آنچه برده نشده است نام خدا بر آن و هرآينه آن ، نافرمانى و تبهكارى است . . .
و قوله تعالى :
إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ . . .
« 3 » .
يعنى : جز آنكه مردار باشد يا خونى ريخته يا گوشت خوك ، كه پليد است و يا حيوانى كه بدون ذكر نام خدا از روى فسق ذبح كنند . . .
و در آيه دين - كه طولانىترين آيهء قرآن است - چنين آمده است كه هركس با احكام و مقرّرات دين مخالفت نمايد ، همانا مرتكب فسق گرديده است ، چنان كه مىفرمايد :
وَ إِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ يُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ
هامش
( 1 ) مائده : 3 .
( 2 ) انعام : 121 .
( 3 ) انعام : 145 .