در سورهء مائده سه بار تكرار شده است . در آيهء 44 با جمله :
فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
و در آيهء 45 با جملهء
فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
و در آيهء 47 با جملهء :
فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ
خاتمه يافته است .
توضيح : آيهء اوّل در مورد اصول اعتقادى و بيان دلايل توحيد و كيفيت رهيابى به سوى دين قيّم و طريقهء مستقيم انبيا - عليهم السلام - است . و اينكه هركس با آن مخالفت نموده ، و راه ديگرى را انتخاب نمايد ، همانا به آيات بزرگ الهى و دلايل روشن و مبرهن او كفر ورزيده است ، و لذا در اين آيه مىفرمايد :
إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هادُوا وَ الرَّبَّانِيُّونَ وَ الْأَحْبارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتابِ اللَّهِ وَ كانُوا عَلَيْهِ شُهَداءَ فَلا تَخْشَوُا النَّاسَ وَ اخْشَوْنِ وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ
« 1 » .
يعنى : هركس بر طبق طريقه و راه انبيا - عليهم السلام - و بر طبق هدايت دين خداوند حركت ننمايد ، و دلايل آيات دين را به پشت سر خود انداخته و رها نمايد ، پس آنان همانا كافرانند .
و امّا آيهء دوّمى ، در مورد قضاوت به حق است چنانچه در آيهء :
وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ
« 2 » .
هامش
( 1 ) يعنى : ما تورات را كه در آن هدايت و روشنايى است فرستاديم تا پيغمبرانى كه تسليم امر خدا هستند ، بدان كتاب بر يهودان حكم كنند . و نيز خدا شناسان و عالمانى كه مأمور نگهبانى احكام كتاب خدا هستند و بر صدق آن گواهى دادند ( تبليغ كنند و هرگز در اجراى احكام خدا ) از هيچكس نترسيد . و از انتقام من بترسيد ، و آيات مرا به بهاى اندك نفروشيد ، كه هركس بر خلاف آنچه خدا فرستاده حكم كند ، از كافران خواهد بود ( مائده : 44 ) .
( 2 ) مائده : 49 .