موقتى است و پس از آن به بهشت مىرسند .
2 - دليل دوّم : هرگاه كسى به ديگرى بدى كند سپس پيش او نهايت درجه عذرخواهى را كند و طرف بداند كه او واقعا نادم است بايد عذرش را بپذيرد و اين سيرهء عقلائيه است پس قبول توبه واجب است .
جواب ما : ما قبول نداريم كه پس از عذر خواهى مذمت قبيح باشد و بر فرض قبول مىگوئيم شاهد و غائب مساوى نيستند يعنى كسى كه شاهد اسائه بود مذمت مىكند و لو غائب از صحنه مذمت نكند و حكم به قبول توبه كند .
دليل مرجئه : اگر سقوط عقاب واجب است هرآينه يا بخاطر وجوب قبول توبه است و يا بر اساس كثرت ثواب و هر دو باطل است .
امّا اولى : زيرا كه كسى كه به ديگرى انواع بديها مىكند و بزرگترين قبائح را مرتكب مىشود مثل قتل اولاد و غارت اموال سپس به پيش او عذر مىخواهد بر وى قبول عذر لازم نيست .
و امّا دوّمى : زيرا كه تحابط كه ثوابى گناهى را بشويد يا بالعكس باطل است عند المرجئه فالملزوم مثله .
شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 585
مساهمون: العلامة الحلي
ص٥٨٥