اجبار واكراه آن را امضاء كرده بودند . « 1 »
ابوريحان وسيادت خلفاى فاطمى
ابوريحان در اينباره با آن دسته همداستان است كه دعوى سيادت فاطميان را تكذيب نموده وگفتهاند كه نسب آنها به « ميمون قدّاح » مىپيوسته است نه به امام جعفر صادق عليه السلام ؛ چه در رشتهء نسب عبيد اللّه مهدى مىگويد « عبيد اللّه بن الحسن بن أحمد بن عبد اللّه بن ميمون القداح » . « 2 »
ودر معرفى خليفهء معاصرش كه همان الحاكم بأمر اللّه بوده است مىگويد « والقائم منهم في زماننا هو أبو على ابن نزار بن معدّ بن إسماعيل بن محمد بن عبيد اللّه المتغلّب » . « 3 »
وعلاوة مىكند كه « عبيد اللّه بن حسن » مال فراوان به نقباى علوية داد تا ايشان را راضى وساكت نگاه داشت كه در قدح نسب وابطال دعوى سيادتش چيزى نگويند ؛ اما حقيقت امر عاقبت معلوم وآشكار گرديد .
ابوريحان ودعات شيعهء اسماعيليه
از جمله أكابر دعات وأرباب جزاير « 4 » شيعهء باطنيهء اسماعيليه كه با ابوريحان معاصر بوده أحمد بن محمد بن شهاب است .
ابوريحان أو را ديده وبا وى مذاكرات علمي ومذهبي داشته وأو را بتزوير وتمويه وجعل حديث از طرف امام جعفر بن محمد صادق عليه السلام نكوهيده
هامش
( 1 ) - رجوع شود به ابن أثير در حوادث 402 و 296 ، ونيز بكتاب عمدة الطالب في نسب آل أبى طالب .
( 2 ) - آثار الباقية ص 39 .
( 3 ) - آثار الباقية ص 40
( 4 ) - در آثار الباقية ظاهرا بغلط مطبعه « جرائر » نوشته است « وقد وجدت عند أحمد بن محمد بن شهاب وكان أحد المعدودين من أصحاب الجرائر وكبار الدعاة جدولا . . الخ ص 201 » وصحيح « جزائر » است جمع « جزيره » كه در اصطلاح ايشان ناحية وحوزهء وسيع بزرگى است كه زير نظر « حجت » يعنى بزرگترين داعى مبلغ باشد ؛ چنانكه « ناصر خسرو » حجت جزيرهء خراسان بود ؛ وهمچنان جزيرهء عراق وجزيرهء فارس وغيره هر كدام حجتي داشت .