تلذّ عينى و قلبى منك فى الم * فالقلب فى مأتم و العين فى عرس « 1 »
مزه مىيابد چشم من ، و دل من از تو ( زن ) در درد است ؛ پس دل در ماتم است و چشم در عروسى .
و قال ايضا :
وفى بمواعيد الخليط و اخلفوا * و كم وعدوا القلب المعنّى و لم يفوا « 2 »
وفا كرده است وعدههاى دوستان را و خلاف كردند ايشان وعده را ، و چند وعده كردند دل رنجانيده را و وفا نكردند .
و ما ضرّهم اذ « 3 » لم يجودوا بمقنع * من النّيل لو منّوا قليلا و سوّفوا
چه زيان داشتى ايشان را چو جوانمردى نكردند كه بسنده كنند از عطا اگر اميد كردندى اندكى و سپس ادا كردندى .
ابو الفرج الوأوأ الدّمشقىّ :
عذّبتها بالمزاج فابتسمت * عن برد نابت على لهب
رنجانيدم ورا ( مى ) « 4 » به آميختن آبى بخنديده است وى ( مى ) از [ يخچه ] « 5 » رسته بر آتش .
كأن ايدى المزاج قد سبكت * فى كأسها فضّة على ذهب « 6 »
گوئى كه دستها آب آميخته به شراب بريخته است در جام وى نقرهاى بر زرى .
ابو منصور الكاتب المعروف بصرّ بعرا :
النّجاء النّجاء من ارض نجد * قبل ان يعلق الفؤاد بوجد « 7 »
بشتاب ، بشتاب از سرزمين نجد يعنى تهامه پيش از اينكه درآويزد دل به اندوهى .
( 47 )
انّ ذاك الثّرى لينبت شوقا * فى حشا ميّت اللّبانات صلد « 8 »
بهدرستى از آن خاك نمدار مىروياند آرزوى را در اندرون تهىگاه مرد فرو مرده
هامش
( 1 ) . رضى ، ج 1 ، ص 425 ، س 19 .
( 2 ) . رضى ، ج 2 ، ص 523 ، س 16 .
( 3 ) . رضى ، ج 2 ، ص 523 ، س 17 : « ان » .
( 4 ) . نام زنى است .
( 5 ) . به قرينهء ص 26 ، س 10 .
( 6 ) . يتيمة ، ج 1 ، ص 273 ، س 21 .
( 7 ) . بارودى ، ج 4 ، ص 315 ، س 7 .
( 8 ) . بارودى ، ج 4 ، ص 315 ، س 8 .