كتاب و رساله از وى نام مىبرند كه تعدادى از آنها از قبيل : قانون ، شفا ، الاشارات و التنبيهات ، دانشنامهء علائى و نجات به زبانهاى خارجى ترجمه شده است . « 1 »
بعضى از دانشمندان اروپا بهخاطر درك نوشتههاى قانون و شفا ناگزير شدند زبان عربى ياد بگيرند . « 2 »
وفات ابن سينا به سال 428 ه . ق در همدان اتفاق افتاد . « 3 »
5 - ابن لنكك ( - قرن چهارم ه . ق )
ابو الحسن محمد بن محمد بن جعفر لنكك بصرى « 4 » از شعراى قرن چهارم هجرى است كه به واسطهء عدم مساعدت روزگار اكثر اشعار او در شكايت از زمان مىباشد ، در آن هنگام كه متنبى ( متوفى 354 ه . ق ) در نهايت ارتفاع مقام بود و ستارهء ابو رياش ( متوفى 339 ه . ق ) در اوج مىدرخشيد به مبارزهء ايشان قيام كرد و بر هردو آنها غالب آمد ، شعر وى داراى ملاحت خاصى است و معمولا از دو الى سه بيت تجاوز نمىكند . « 5 »
صاحب بن عباد در پشت جزئى از اشعار وى نوشت :
شعر الظريف ابن لنكك * مهذب و محكك
مذهب و ممسك * بمثله يتمسك « 6 »
6 - ابن عميد ( 307 - 359 يا 360 ه . ق )
ابو الفضل ، محمد بن حسين مشهور به ابن عميد ، عالمى است اديب ، فاضل ، شاعر ، كاتب و منشى . او يكى از كتّاب و مرسّلين طراز اوّل و در رديف صابى و عبد الحميد و
هامش
( 1 ) . ر . ك : شخصيّتها ، ص 32 .
( 2 ) . ر . ك : . . .ENCY، ج 3 ، ص 941 .
( 3 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 190 و ريحانة ، ج 7 ، ص 582 . ضمنا شرححال وى در منابع ذيل ديده مىشود : چهار مقاله ، ص 71 ؛ حجة الحق ، ص 541 ؛ مشاهير ، ص 284 ؛ مجمع ، ج 1 ، ص 146 ؛ راهنما ، ص 19 ؛ ديالمه ، ص 109 ؛ تراجم ، ج 1 ، ص 158 ؛ دايره ، ج 1 ، ص 203 ؛ روضات ، ص 241 ؛ نامهء دانشوران ، ج 1 ، ص 53 و مجمع ، ج 1 ، ص 68 .
( 4 ) . ر . ك : معجم ، ج 19 ، ص 6 ؛ ريحانة ، ج 8 ، ص 181 ؛ بغية ، ج 1 ، ص 219 و يتيمة ، ج 2 ، ص 347 .
( 5 ) . ر . ك : معجم ، ج 19 ، ص 6 ؛ ريحانه ، ج 8 ، ص 181 و يتيمة ، ج 2 ، ص 347 .
( 6 ) . ر . ك : يتيمة ، ج 3 ، ص 347 .