فهرست اعلام
1 - ابن الحجّاج ( - 391 )
ابو عبد اللّه ، حسين بن احمد بن جعفر بن حجاج ، معروف به ابن الحجاج و كاتب بغدادى ، از شعراى شيعه در دورهء پادشاهان آل بويه است كه اشعارش از تكلّف و تصنع به دور و همپايهء اشعار امرئ القيس مىباشد ، بيشتر اشعار وى در شوخى و هزل و هجو است . « 1 »
ابن الحجاج ، معاصر با سيّد مرتضى و سيّد رضى و مورد احترام ايشان بود ، وى پادشاهان و امراء و وزراء و رؤساى زيادى را مدح گفته و گاه با شعر خويش ايشان را خندانيده است . او به واسطهء طول عمر و شيخوخيّت خويش بر وزراء و رؤساى زمان خود تحكّم مىكرد . « 2 »
يك نسخه از ديوان ابن الحجاج در موزهء بريتانيا موجود است . « 3 »
وفات وى در روز سهشنبه بيست و هفتم جمادى الاخر سال سيصد و نود و يك هجرى بين بغداد و كوفه در محلّى به نام نيل اتّفاق افتاد ، به وصيّت خودش او را پائين پاى
هامش
( 1 ) . ر . ك : معجم ، ج 9 ، س 206 ؛ ريحانة ، ج 7 ، ص 464 ؛ وفيات ، ج 1 ، ص 194 و دائرة ، ج 1 ، ص 130 .
( 2 ) . ر . ك : يتيمة : ج 3 ، ص 30 .
( 3 ) . ر . ك : ريحانة : ج 7 ، ص 464 .