گوشت پاره هردو كلبدانه « 1 » دهن حوادث و دندان وى .
و منها :
فلا الدّين ينهاه و لا خوف ربّه * و لا يسمع الشّكوى و انّى جوابها
نه دين وى بازمىدارد وى را ، و نه ترس خداى خويش ، و نه مىشنود گله را ، و از كجا گويد جواب آن گله ؟
ابو الفرج بن هندو :
سألت زمانى و هو بالجهل مولع * و بالسّخف مهتزّ و بالنّقص مختصّ
پرسيدم روزگار خويش را و اين روزگار به نادانى حريص است ، و به تنكعقلى جنبان است از شادى ، و به نقصان خاص است .
فقلت له : هل من طريق الى الغنى ؟ * فقال : طريقان الوقاحة و النّقص
بگفتم مر روزگار خويش را : هيچ راهى هست بهسوى توانگرى ؟ بگفت : دو راه هست : خيرهروئى و نقصان .
صاحب الكتاب :
ايا نفس صبرا قد مضى النّاس بالمنى * و ما لك من حظّ سوى الجهد و الكدّ
اى تن من ، شكيبائى كن ، بردند مردمان آرزوها را ، و نيست ترا از بهرهاى جز كوشش و رنج .
اراك اذا ما تنهضين لمأ رب * يحول قضاء اللّه دونك بالسّد
مىبينم ترا چو اندر فامى شوى از براى حاجتى ، جدائى افكند تقدير خداى پيش تو به سدّ .
فحتى متى تطوين اردية الفلا * فطورا الى غور و طورا الى نجد
تا كى درمىپيچى رداهاى بيابان را ، بارى بهسوى نشيب ، و بارى بهسوى بالا .
تطوفين فى اقصى البلاد لعلّه * يبدّل هذا الدّهر نحسك بالسّعد
مىبگردى در دورترين شهرها ، شايد بود كه بدل كند اين روزگار نحس تو به سعد .
هامش
( 1 ) . كلب : « كلپ ، گردبرگرد دهان . » فرهنگ لغات ادبى .