مفسّران قرآن در تأويل « الم » اختلاف كردهاند ، بعضى گفتهاند : يكى از نامهاى قرآن است و به گفتارهاى زير استدلال كردهاند :
از قتاده نقل شده است كه الم ، نامى از نامهاى قرآن است .
از مجاهد : الم نامى از نامهاى قرآن است .
از ابن جريح : الم نامى از نامهاى قرآن است .
بعضى گفتهاند : اين حروف سرآغازهايى هستند كه قرآن به آنها گشوده مىشود و به گفتههاى زير استدلال كردهاند :
ابن جريح از مجاهد نقل كرده است كه الم سرآغازى است كه خدا قرآن را به آن ، آغاز مىكند .
سفيان از مجاهد نقل كرده است : الم سرآغازهاى قرآن است .
سفيان از ابن نجيح و او از مجاهد نقل كرده است : الم ، حم ، المص ، ص ، سرآغازهايى هستند كه خداوند با آنها قرآن را آغاز كرده است .
بعضى گفتهاند : ( حروف مقطعه ) نام سوره است و به گفتهء زير استدلال كردهاند :
عبد اللّه بن وهب گفت : از عبد الرّحمان بن زيد بن اسلم دربارهء تفسير اين آيات پرسيدم : الم ذلك الكتاب ، الم تنزيل ، الم تلك ، گفت : پدرم گفته است : اينها نامهاى سورهها هستند .
بعضى گفتهاند : اسم اعظم خداست و به گفتههاى زير استدلال كردهاند :
شعبه گفت : از سدّى راجع به تفسير اين حروف سؤال كردم : حم ، طسم و الم . او از ابن عباس نقل كرد كه اينها اسم اعظم خدا هستند .
مرّهء همدانى از عبد اللّه بن عباس همين را نقل كرده است .
شعبى گفته است : سرآغازهاى سورهها از نامهاى خداست .
بعضى گفتهاند : اينها از اسامى خدا هستند كه خدا به اين وسيله سوگند ياد كرده است .
از عكرمه نقل شده است كه الم سوگند است .
مناهج في التفسير ( شيوه هاى تفسير قرآن كريم ) ( فارسى ) — صفحة 474
مساهمون: مصطفى الصاوي الجويني
ص٤٧٤