سال 302 هجرى كار خود را متوقف ساخته و در سال 303 هجرى پس از تاليف كتاب تفسير خود ، از نوشتن اين كتاب فارغ شده است .
ب - كتاب ذيل المذيل « 1 » ، اين كتاب در حدود هزار برگ است كه پس از سال 300 نگارش آن پايان يافته . مطالب اين كتاب ، تاريخ صحابه ، تابعين و تابعين آنها تا زمان طبرى است . در اين كتاب تاريخ كسانى از صحابه كه در زمان رسول خدا كشتهشده يا به مرگ طبيعى از دنيا رفته و نيز سرگذشت صحابهاى كه پس از پيامبر زندگى و از آن حضرت روايت نقل كردهاند ، آمده است . همچنين در آن كتاب از دانشمندانى كه از آنها علمى نقل شده تا طبرى ، سخن رفته است . در مواردى از اشاره به ضعف برخى محدثان ، خوددارى نكرده است و نيز طبرى در اين كتاب از سرگذشت زنانى كه در زمان پيامبر صلى اللّه عليه و إله اسلام آوردند و كسانى كه از اين جمع ، قبل يا بعد از هجرت مردهاند ، ياد كرده است . در پايان كتاب ، از كسانى كه از اين زنان حديث نقل كردهاند ، - اعم از مرد و زن - نام برده است .
و در تاريخ رجال حديث ، فراوان به مسائل تازهاى از سرگذشت آنها و انديشههايشان اشاره كرده و از فضلاى آنان همچون ، حسن بصرى و قتاده و عكرمه ، در برابر كسانى كه آنها را بىجهت در آراء و مذاهبشان متهم كردهاند به دفاع پرداخته است .
ج - كتاب فضائل على بن ابى طالب ، « 2 » در اول اين كتاب به صحت اخبارى كه درباره غدير خم رسيده پرداخته و سپس فضائل امام على عليه السّلام را بيان كرده ، امّا كتاب را به پايان نبرده است .
د - كتاب فضائل ابى بكر و عمر ، كه آن را به اتمام نرسانده است .
ه - كتاب فضائل العباس ، اين كتاب نيز به سرانجام نرسيده است .
هامش
( 1 ) - گزيدهاى از اين كتاب با جزء سيزدهم كتاب تاريخ طبرى به عنوان المنتخب من كتاب ذيل المذيل به طبع رسيده است .
( 2 ) - در كتاب منتخب تاريخ علم الدين تاليف البرزانى ، آمده است كه او اين كتاب را در دو جلد بزرگ مشاهده كرده است . مقدمه كتاب اختلاف الفقهاء طبرى .