در خاتمه اين بخش شعر فارسى ميرزا حبيب « اختر طوسى » را كه بىمناسبت با اين بخش نيست ، ذكر ميكنم :
اى مملكت طوس كه قدر و شرف افزون * از عرش علا داده تو را قادر بيچون
تو جنتى و جوى سناباد تو كوثر * خاك تو بود عنبر و سنگت درّ مكنون
حق دارى اگر بانگ انا الحق كشى از دل * چون مظهر حق آمده در خاك تو مدفون
فرمان ده كونين رضا زادهء موسى * كش حمله آفاق بود چاكر و مفتون
هشتم در رخشندهى درياى امامت * كور است روان حكم بنه گنبد گردون
ليلاى جمالش چو كند جاى بمحمل * عاقل شود از ديدن او مات چو مجنون
بر خويش ببالند چو در حشر ملائك * فرياد برآرند كه اين الرضويون
اختر طوسى